William Marx  Lato z Don Kichotem Przełożyła Agata Kozak Wydawnictwo Noir sur Blanc, Warszawa 2026 Rekomendacja: 5/7 Ocena okładki: 4/5 Powiększanie wyobraźni Jeśli macie już w osobistym dorobku czytelniczym bliskie spotkanie z bohaterem arcydzieła (numer jeden na wszechglobalnej liście wszech czasów) Cervantesa (to pytanie retoryczne; powinniście mieć od dawna!), książeczka Marxa będzie jak ostra punktowa latarka, wydobywająca z mroku kształty wprawdzie znane i oczekiwane – ale pod nieoczywistymi kątami, z zaskakujących perspektyw i długości fal świetlnych. Czyli klasyczny imagineskop – według teorii Jeremiasza Apollona Hytza (spisanej i krytycznie spreparowanej przez Śledzia Otrembusa-Podgrobelskiego) – przyrząd do powiększania wyobraźni. Wprawdzie teoria imagineskopii wedle myśli Hytza i Podgrobelskiego w swej części poświęconej narzędziom zajmuje się imagineskopami w sensie czysto mechanicznym, czyli realnie istniejącymi przyrządami o naturze fizykalnej – od prostego przeziernika Jabcona po wielce wyrafinowany poliimagineskop Dyszkina – ale niżej podpisany pozwala sobie niniejszym poszerzyć namacalny zasięg teorii Hytza, wprowadzając pojęcie imagineskopu intelektualnego, którym być może każde zwerbalizowane przedstawienie idei, legitymujące się dowiedzionym i zweryfikowanym wpływem na tryb, zasięg i jakość procesów myślowych u swych odbiorców. Bezprzyrządowe, czysto spekulatywne poszerzanie wyobraźni jest skądinąd przecież podstawowym przeznaczeniem literatury – ba, posłannictwem nieledwie, a co do zasady: jej znakiem szczególnym albo przynajmniej chwalebnym zobowiązaniem. Są…