{"id":289,"date":"2017-02-22T00:35:55","date_gmt":"2017-02-21T23:35:55","guid":{"rendered":"http:\/\/100zastu.pl\/?p=289"},"modified":"2017-07-05T00:46:41","modified_gmt":"2017-07-04T22:46:41","slug":"mama-klamie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/2017\/02\/22\/mama-klamie\/","title":{"rendered":"Mama k\u0142amie"},"content":{"rendered":"<h4>Michel Bussi <img loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-291 alignright\" src=\"http:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/bussi-poziom-300x169.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"169\" srcset=\"https:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/bussi-poziom-300x169.jpg 300w, https:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/bussi-poziom-768x433.jpg 768w, https:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/bussi-poziom-1024x577.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><br \/>\nMama k\u0142amie<br \/>\nPrzek\u0142ad: Maria Braunstein, Natalia Krasicka<br \/>\nWydawnictwo \u015awiat Ksi\u0105\u017cki, Warszawa 2017<\/h4>\n<p><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Rekomendacja: 3\/7<\/strong><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Ocena ok\u0142adki: 2\/5<\/strong><\/span><\/p>\n<h3><span style=\"color: #3366ff;\">Co m\u00f3wi aguti, czyli polskie tropy zbrodni<br \/>\nw niepokalanej Francji<\/span><\/h3>\n<p>Wyobra\u017acie sobie g\u00f3rnicze miasteczko w Normandii, zasiedlone przez drugie albo i trzecie pokolenie emigrant\u00f3w (przewa\u017cnie S\u0142owian, osobliwie Polak\u00f3w&#8230;), gdzie czas stan\u0105\u0142 w miejscu po zamkni\u0119ciu ostatniej kopalni, a mieszka\u0144cy stracili grunt pod nogami. Mo\u017ce si\u0119 nazywa\u0107 Potigny na przyk\u0142ad (istnieje takie naprawd\u0119, w normandzkim departamencie Calvados, niedaleko Caen&#8230;). Starzy maj\u0105 emeryturki i zaawansowan\u0105 pylic\u0119. M\u0142odzi kombinuj\u0105 \u2013 mi\u0119dzy zasi\u0142kiem, emigracj\u0105 gdzie b\u0105d\u017a albo tzw. zej\u015bciem na z\u0142\u0105 drog\u0119&#8230; Zawarte w powszechniaku dziecinne sojusze, m\u0142odzie\u0144cze mi\u0142o\u015bci, kwitn\u0105ce na starych ha\u0142dach i po\u015bpieszny, brutalny seks w zapuszczonych poprzemys\u0142owych pustostanach, to doskona\u0142e podglebie fatalnych zaurocze\u0144 i zwi\u0105zk\u00f3w (czasem przymusowych&#8230;) na ca\u0142e \u017cycie. M\u0142odzi mog\u0105 nosi\u0107 nazwiska takie jak Zerda (Zadra?), Soler (Solorz?), Lukowik czy Adamiack. Miasteczka jak Potigny wci\u0105\u017c istniej\u0105 we Francji, cho\u0107 nie maj\u0105 si\u0119 dobrze. Ale ka\u017cde z nich to wr\u0119cz doskona\u0142e miejsce, by osadzi\u0107 w nim pra\u017ar\u00f3d\u0142a intrygi kryminalnej \u2013 takiej typowej dla francuskiej powie\u015bci noir: brutalnej, krwawej, z akcj\u0105 w spo\u0142ecznych do\u0142ach, ale inteligentnej i zaopatrzonej w drugie dno (czy jak si\u0119 tam zwyk\u0142o nazywa\u0107 przewrotn\u0105, zaskakuj\u0105c\u0105 akcj\u0119 z wieloznaczn\u0105 puent\u0105&#8230;).<br \/>\nW sumie wychodzi na to, \u017ce Bussi nie lubi Polak\u00f3w. Za to Rumun (nazwisko ma dziwne: Dragonman \u2013 Cz\u0142owiek-Smok?), do tego psycholog dzieci\u0119cy, jest sympatyczny. No i co z tego? Nic! Dla jako\u015bci opowie\u015bci na pewno nic. Bussi bowiem wykoncypowa\u0142 histori\u0119 zaskakuj\u0105co finezyjn\u0105, a w niej iluzoryczna polsko\u015b\u0107 cz\u0119\u015bci bohater\u00f3w nie znaczy wiele; to tylko symbol sui generis wyobcowania, kt\u00f3re dodaje si\u0142y (i emocji) grupowym wi\u0119ziom grona czarnych charakter\u00f3w. Plemienna alienacja (zw\u0142aszcza niezawiniona, ergo: odczytywana jako niesprawiedliwa) zacie\u015bnia po\u0142\u0105czenia mi\u0119dzyludzkie&#8230; A swoja drog\u0105 ten Bussi rzeczywi\u015bcie za naszymi rodakami nie przepada; na przyk\u0142ad zwalisty emerytowany g\u00f3rnik, tatu\u015b jednego z bohater\u00f3w, ma postaw\u0119 \u201epolskiego celnika na linii Odra \u2013 Nysa\u201d. Wida\u0107 musia\u0142 Bussi kiedy\u015b z takim przedstawicielem krajowej fauny si\u0119 zetkn\u0105\u0107. Wsp\u00f3\u0142czujemy i rozumiemy&#8230;<br \/>\nNatomiast intryg\u0119 zbudowa\u0142 Bussi bez zarzutu \u2013 j\u0119drn\u0105, wielop\u0142aszczyznow\u0105, niejednoznaczn\u0105. Z dostateczn\u0105 porcj\u0105 tajemnic, mrocznych zaskocze\u0144 i gwa\u0142townych zwrot\u00f3w akcji tudzie\u017c feralnych zbieg\u00f3w okoliczno\u015bci i zagadek Prawie-Nie-Do-Rozwi\u0105zania&#8230; Dobra rzemie\u015blnicza robota, wsparta autentycznym talentem narracyjnym. Precyzyjna do tego, ujawniaj\u0105ca zdolno\u015bci analityczne i tw\u00f3rcze u\u017cywanie metodologii naukowej. Nic w tym dziwnego&#8230; Michele Bussi, poza tym, \u017ce znanym autorem literatury kryminalnej jest (na trzecim miejscu rankingu popularno\u015bci, sporz\u0105dzanego w redakcji \u201eLe Figaro\u201d), ma te\u017c zaw\u00f3d \u201ecywilny\u201d&#8230; Jest mianowicie&#8230; profesorem geografii na uniwersytecie w normandzkim Rouen, wzi\u0119tym analitykiem politycznym; pracuje te\u017c na pe\u0142nym etacie we francuskim Centre National de la Recherche Scientifique \u2013 najwi\u0119kszej i najs\u0142awniejszej rz\u0105dowej agencji badawczej: jest uznanym specjalist\u0105 w zakresie tzw. geografii wyborczej, czyli badania elektoratu w kontek\u015bcie terytorialnym &#8211; metodami w\u0142a\u015bciwymi dla nauk spo\u0142ecznych i \u015bcis\u0142ych zarazem. Jednym z obszar\u00f3w zainteresowania geografii elektoralnej jest tzw. gerrymandering, czyli teoria i praktyka wyznaczania granic okr\u0119g\u00f3w wyborczych&#8230; Gdy taki facet pisze krymina\u0142y (w charakterze produktu ubocznego&#8230;), to nie ma powodu martwi\u0107 si\u0119 o ich jako\u015b\u0107, je\u015bli tylko autor ma literacki talent. A Bussi ma&#8230;<br \/>\nAkcj\u0119 ulokowa\u0142 na swoim terenie, wok\u00f3\u0142 estuarium Sekwany, czyli uj\u015bcia tej rzeki do Atlantyku \u2013 a konkretnie w portowym mie\u015bcie Hawr na p\u00f3\u0142nocnym brzegu lejkowatego koryta, i w Deauville na po\u0142udniowym brzegu estuarium \u2013 starym i ekskluzywnym morskim k\u0105pielisku, kurorcie, gdzie wywczas\u00f3w za\u017cywa od lat tout Paris&#8230; W tym\u017ce Deauville we wtorek sz\u00f3stego stycznia 2015 roku o godzinie 11.12 na g\u0142\u00f3wnej handlowej ulicy dwaj motocykli\u015bci i i piesza para mieszana wkraczaj\u0105 jednocze\u015bnie do dw\u00f3ch sklep\u00f3w jubilerskich oraz butik\u00f3w Vuittona i Herm\u00e8sa. W z\u0142ych oczywi\u015bcie zamiarach i z broni\u0105. Po dw\u00f3ch minutach wychodz\u0105 \u2013 z czterema za\u0142adowanymi torbami. Niestety, dwaj motocykli\u015bci dostaj\u0105 si\u0119 pod ogie\u0144 przypadkowego patrolu policji. Uciekaj\u0105, ale jeden jest ranny, a obaj rozpoznani&#8230; Piesi za\u015b rabusie zostaj\u0105 zastrzeleni przez inny patrol policji; no i oczywi\u015bcie zidentyfikowani. Ale \u0142up, \u0142up przepada! Teraz trzeba ich z\u0142apa\u0107 \u2013 taki honorowy priorytet (w strzelaninie ucierpieli funkcjonariusze&#8230;).<br \/>\nW apogeum gor\u0105czkowego po\u015bcigu do komendantki (commandante \u2013 taki stopie\u0144 s\u0142u\u017cbowy w policji francuskiej, zar\u00f3wno narodowej jak i municypalnej, raczej przypisany do funkcji szefa wydzia\u0142u, ale mo\u017ce te\u017c r\u00f3wnorz\u0119dny stopniowi majora, czyli podinspektora po naszemu; lecz czy kto\u015b si\u0119 w tym rozeznaje?) Marianne Augresse w policji w Hawrze zg\u0142asza si\u0119 psycholog dzieci\u0119cy (sk\u0105din\u0105d przystojny Rumun, wspomniany ju\u017c Dragonman. Vasile). Opowiada on niesamowit\u0105 histori\u0119&#8230; Ma podopiecznego w jednym z przedszkoli, trzy-i-p\u00f3\u0142-letniego ch\u0142opca o imieniu Malone, kt\u00f3ry twierdzi uparcie, \u017ce&#8230; jego mama nie jest jego mam\u0105, a jego pluszak Guti utwierdza go w tym przekonaniu, opowiadaj\u0105c historie, przekazane przez mam\u0119 prawdziw\u0105. No i trzeba si\u0119 spieszy\u0107 w razie czego, bo pami\u0119\u0107 dziecka jest krucha i kr\u00f3tkotrwa\u0142a&#8230; Prawda, \u017ce niewiarygodne? Komendantka Augresse tylko dlatego nie sp\u0142awia psychologa, gdy\u017c zrobi\u0142 na niej wra\u017cenie; w \u015bcis\u0142ym sensie m\u0119sko-damskim, nie za\u015b policyjnym. Ale jak tu si\u0119 tym zaj\u0105\u0107 w wirze po\u015bcigu za gro\u017anymi bandytami? No, ale si\u0119 zaj\u0119\u0142a \u2013 wydelegowa\u0142a mianowicie sta\u017cyst\u0119, by pow\u0119szy\u0142&#8230;<br \/>\nDalej o intrydze ju\u017c ani s\u0142owa. Obiecywa\u0142em po wielekro\u0107, \u017ce nie b\u0119d\u0119 zach\u0119ca\u0142 lub zniech\u0119ca\u0142 do lektury, streszczaj\u0105c fabu\u0142\u0119 (o zbrodni zdradzania zako\u0144czenia w og\u00f3le nie mo\u017ce by\u0107 mowy!), Wszak przyjemno\u015b\u0107 obcowania z krymina\u0142em polega na niewiadomej, na zagadce na odczytywaniu trop\u00f3w wiod\u0105cych do zdemaskowania zbrodniarza&#8230;<br \/>\nNiech wi\u0119c akcja p\u0119dzi swoj\u0105 drog\u0105 (o tym, \u017ce w\u0105tki si\u0119 niebawem zaz\u0119bi\u0105, chyba ju\u017c wiecie, wi\u0119c nie mam wyrzut\u00f3w sumienia), ale w ca\u0142ej tej fabule najistotniejszy i najciekawszy jest kr\u00f3tki kurs dzieci\u0119cej psychologii. Bussi si\u0119 wiarygodnie wywi\u0105za\u0142&#8230; A intryga z m\u00f3wi\u0105cym pluszakiem (gryzoniem aguti, \u017ceby by\u0142o ciekawiej) to majstersztyk regu\u0142y stopniowania i wzmagania napi\u0119cia, piel\u0119gnowania tajemnicy&#8230; Taki zabieg konstrukcyjny to mi\u00f3d na czytelnicze serce, sprawiaj\u0105cy, \u017ce autorowi si\u0119 ufa. I czeka na wi\u0119cej; bo Bussi jest coraz lepszy&#8230;<br \/>\nTomasz Sas<br \/>\n(22 02 2017)<\/p>\n<hr \/>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Michel Bussi Mama k\u0142amie Przek\u0142ad: Maria Braunstein, Natalia Krasicka Wydawnictwo \u015awiat Ksi\u0105\u017cki, Warszawa 2017 Rekomendacja: 3\/7 Ocena ok\u0142adki: 2\/5 Co m\u00f3wi aguti, czyli polskie tropy zbrodni w niepokalanej Francji Wyobra\u017acie sobie g\u00f3rnicze miasteczko w Normandii, zasiedlone przez drugie albo i trzecie pokolenie emigrant\u00f3w (przewa\u017cnie S\u0142owian, osobliwie Polak\u00f3w&#8230;), gdzie czas stan\u0105\u0142 w miejscu po zamkni\u0119ciu ostatniej kopalni, a mieszka\u0144cy stracili grunt pod nogami. Mo\u017ce si\u0119 nazywa\u0107 Potigny na przyk\u0142ad (istnieje takie naprawd\u0119, w normandzkim departamencie Calvados, niedaleko Caen&#8230;). Starzy maj\u0105 emeryturki i zaawansowan\u0105 pylic\u0119. M\u0142odzi kombinuj\u0105 \u2013 mi\u0119dzy zasi\u0142kiem, emigracj\u0105 gdzie b\u0105d\u017a albo tzw. zej\u015bciem na z\u0142\u0105 drog\u0119&#8230; Zawarte w powszechniaku dziecinne sojusze, m\u0142odzie\u0144cze mi\u0142o\u015bci, kwitn\u0105ce na starych ha\u0142dach i po\u015bpieszny, brutalny seks w zapuszczonych poprzemys\u0142owych pustostanach, to doskona\u0142e podglebie fatalnych zaurocze\u0144 i zwi\u0105zk\u00f3w (czasem przymusowych&#8230;) na ca\u0142e \u017cycie. M\u0142odzi mog\u0105 nosi\u0107 nazwiska takie jak Zerda (Zadra?), Soler (Solorz?), Lukowik czy Adamiack. Miasteczka jak Potigny wci\u0105\u017c istniej\u0105 we Francji, cho\u0107 nie maj\u0105 si\u0119 dobrze. Ale ka\u017cde z nich to wr\u0119cz doskona\u0142e miejsce, by osadzi\u0107 w nim pra\u017ar\u00f3d\u0142a intrygi kryminalnej \u2013 takiej typowej dla francuskiej powie\u015bci noir: brutalnej, krwawej, z akcj\u0105 w spo\u0142ecznych do\u0142ach, ale inteligentnej i zaopatrzonej w drugie dno (czy jak si\u0119 tam zwyk\u0142o nazywa\u0107 przewrotn\u0105, zaskakuj\u0105c\u0105 akcj\u0119 z wieloznaczn\u0105&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":554,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"book_review_cover_url":"","book_review_title":"","book_review_series":"","book_review_author":"","book_review_genre":"","book_review_isbn":"","book_review_publisher":"","book_review_release_date":"","book_review_format":"","book_review_pages":"","book_review_source":"","book_review_rating":"","book_review_summary":""},"categories":[10],"tags":[80],"wppr_data":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/289"}],"collection":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=289"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/289\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":553,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/289\/revisions\/553"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/554"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=289"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=289"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=289"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}