{"id":210,"date":"2016-10-20T00:26:53","date_gmt":"2016-10-19T22:26:53","guid":{"rendered":"http:\/\/100zastu.pl\/?p=210"},"modified":"2017-07-04T11:35:37","modified_gmt":"2017-07-04T09:35:37","slug":"stukanie-do-mych-drzwi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/2016\/10\/20\/stukanie-do-mych-drzwi\/","title":{"rendered":"Stukanie do mych drzwi"},"content":{"rendered":"<h4>David Jackson <img loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-211 alignright\" src=\"http:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/stukanie-poziom-300x169.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"169\" srcset=\"https:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/stukanie-poziom-300x169.jpg 300w, https:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/stukanie-poziom-768x433.jpg 768w, https:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/stukanie-poziom-1024x577.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><br \/>\nStukanie do mych drzwi<br \/>\nPrzek\u0142ad: Bartosz Kurowski<br \/>\nWydawnictwo Pr\u00f3szy\u0144ski i S-ka, Warszawa 2016<\/h4>\n<p><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Rekomendacja: 3\/7<\/strong><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Ocena ok\u0142adki: 3\/5<\/strong><\/span><\/p>\n<h3><span style=\"color: #3366ff;\">Ptaszek na uwi\u0119zi albo popami\u0119tajcie nasze dusze&#8230;<\/span><\/h3>\n<p>Co zrobisz, gdy noc\u0105 w twoje okno wali dziobem wielkie czarne ptaszysko, ani chybi z\u0142owieszczy kruk? Pewnie lekko sparali\u017cuje ci\u0119 natychmiastowe skojarzenie z Hitchcockiem&#8230; A gdy dostrze\u017cesz, \u017ce ptak \u0142omocze jak oszala\u0142y, bo jest przywi\u0105zany? Wyjdziesz na zewn\u0105trz, by odwi\u0105za\u0107 opierzonego awanturnika i poszukasz drania, kt\u00f3ry to zrobi\u0142. Bo ptak sam si\u0119 nie unieruchomi drutem albo sznurkiem&#8230; I wtedy znienacka dostajesz w \u0142eb, a zaczajony sprawca odprawia krwawy rytua\u0142 (oszcz\u0119dz\u0119 na razie szczeg\u00f3\u0142\u00f3w&#8230;). Przy twoich zw\u0142okach zostaje martwy ptak, definiuj\u0105c sytuacj\u0119 w spos\u00f3b na razie nieczytelny dla postronnych, osobliwie za\u015b dla prowadz\u0105cych \u015bledztwo funkcjonariuszy policji. W Liverpoolu&#8230; Gmatwanina si\u0119 pot\u0119guje (tak\u017ce w sensie \u015bcis\u0142ym, zgo\u0142a algebraicznym), gdy z ptasich zbrodni robi si\u0119 seria, a ofiarami padaj\u0105 tylko policjanci (p\u0142ci obojga) \u2013 zwykli posterunkowi, raz wybrani z rozmys\u0142em, innym razem zupe\u0142nie przypadkowo. Spl\u0105tane tropy donik\u0105d wiod\u0105, \u015blad\u00f3w (w fizycznym sensie, jak w ameryka\u0144skich bajkach &#8211; CSI-ajkach) nie ma niemal wcale. Trzeba rozci\u0105gn\u0105\u0107 sie\u0107 na du\u017cej po\u0142aci, zrobi\u0107 troch\u0119 rejwachu, mo\u017ce ptaszek si\u0119 sp\u0142oszy, pope\u0142ni b\u0142\u0105d i w pu\u0142apk\u0119 wpadnie. Rutynowa, regulaminowa policyjna robota.<br \/>\nW taki mniej wi\u0119cej spos\u00f3b zaczyna si\u0119 jeden z inteligentniejszych, dobrze pomy\u015blanych i skonstruowanych (gorzej opowiedzianych \u2013 to fakt&#8230;) kryminalnych thriller\u00f3w o mocno psychologizuj\u0105cym profilu, jakie czyta\u0142em ostatnimi czasy. I pomy\u015ble\u0107, \u017ce autor (on\u017ce David Jackson) jest na po\u0142y amatorem, za\u015b jego g\u0142\u00f3wnym \u017ar\u00f3d\u0142em utrzymania \u2013 etat wyk\u0142adowcy na Uniwersytecie Liverpoolskim, na wydziale&#8230; informatyki, gdzie zajmuje si\u0119 ewolucj\u0105 system\u00f3w komputerowych, programami edukacyjnymi, logik\u0105 i j\u0119zykami pisania program\u00f3w dla komputer\u00f3w-symulator\u00f3w (ponad 70 publikacji&#8230;). Sze\u015b\u0107 lat temu napisa\u0142 krymina\u0142 \u201ePariah\u201d (z bohaterem \u2013 detektywem nowojorskiej policji Callumem Doyle&#8217;em&#8230;); dosta\u0142 nagrod\u0119 dla debiutanta, wi\u0119c uwin\u0105\u0142 si\u0119 i machn\u0105\u0142 jeszcze trzy \u201ecallumy\u201d. Seria cieszy si\u0119 powodzeniem, ale David ju\u017c pow\u0119drowa\u0142 w inne rejony \u2013 jego pi\u0105ty krymina\u0142, czyli \u201eStukanie do mych drzwi\u201d, zakotwiczony jest w Liverpoolu \u2013 rodzinnym mie\u015bcie Jacksona, a bohater to niejaki Nathan Cody, detektyw-sier\u017cant miejscowej policji. Po przej\u015bciach&#8230;<br \/>\n(Na marginesie, gdyby kto\u015b zechcia\u0142 pozna\u0107 bli\u017cej m\u0142odego autora, to jest okazja: od tego roku akademickiego prowadzi on warsztaty kreatywnego pisania w bibliotece we wsi West Kirby, na p\u00f3\u0142wyspie Wirral, jakie\u015b 15 kilometr\u00f3w od centrum Liverpoolu \u2013 2,5 godziny zaj\u0119\u0107 kosztuje tylko 15 funt\u00f3w. W West Kirby David zreszt\u0105 mieszka \u2013 z \u017con\u0105 graficzk\u0105 komputerow\u0105, dwiema c\u00f3rkami i zwierz\u0119c\u0105 mena\u017ceri\u0105, m.in. jednookim kr\u00f3likiem i kotem, kt\u00f3ry pije wod\u0119 tylko wtedy, gdy takowa leci prosto z kranu&#8230;)<br \/>\nZ kolei wspomniany ju\u017c Nathan Cody mieszka na Rodney Street, w starym centrum Liverpoolu, sam na trzecim pi\u0119trze budynku, w zasadzie opanowanego przez wytworne i drogie gabinety stomatologiczne, co za dnia daje niezapomniane efekty akustyczne wierte\u0142 dentystycznych w akompaniamencie j\u0119kliwych skarg pacjent\u00f3w, za to w nocy oferuje b\u0142og\u0105 cisz\u0119, zaakcentowan\u0105 dyskretnym zapachem chemii antyseptycznej. Cho\u0107 czasem w sterylnych lokalach co\u015b stuka i trzeszczy; ale Cody nie sprawdza \u2013 co&#8230; Swoje fobie, obsesje i l\u0119ki trzyma na wodzy (albo tak mu si\u0119 wydaje&#8230;). Detektyw-sier\u017cant Cody sporo przeszed\u0142 (by\u0142 tajniakiem i zosta\u0142 okaleczony przez brutalnych gangster\u00f3w&#8230;), a teraz z najwy\u017cszym trudem utrzymuje si\u0119 w s\u0142u\u017cbie, cho\u0107 w zasadzie powinien by\u0107 pacjentem kliniki stresu pourazowego. Nie, nie chcecie wiedzie\u0107 (przynajmniej przed lektur\u0105) \u2013 dlaczego tak&#8230;<br \/>\nSprawca te\u017c ma za sob\u0105 rujnuj\u0105ce psychik\u0119 do\u015bwiadczenie. Potworne i dewastuj\u0105ce definitywnie \u2013 gdy mu si\u0119 bli\u017cej przyjrze\u0107&#8230; Co zreszt\u0105 jest czytelnikom dane (pod sam koniec ekscytuj\u0105cej rozgrywki; zdradz\u0119 tylko, \u017ce causa proxima ca\u0142ej intrygi ma kontekst pi\u0142karski \u2013 je\u015bli kto\u015b pami\u0119ta dat\u0119 15 kwietnia &#8217;89, to ju\u017c wie, o co chodzi&#8230;). Przy tak narysowanej opozycji g\u0142\u00f3wnych bohater\u00f3w nie spos\u00f3b si\u0119 dziwi\u0107, \u017ce jedyna mo\u017cliwa i w pe\u0142ni wydajna o\u015b fabularnej intrygi zasadza si\u0119 na nieuniknionym starciu Cody&#8217;ego i Sprawcy \u2013 bo tylko dwaj tak kompletni por\u0105ba\u0144cy mog\u0105 stan\u0105\u0107 naprzeciw siebie, a szanse wygranej rozk\u0142adaj\u0105 si\u0119 prawie r\u00f3wno. Prawie, bo jednak Cody ma za sob\u0105 (niezbyt sprawny, ale zawsze lepiej mu w drog\u0119 nie wchodzi\u0107&#8230;) ca\u0142y aparat policji, a Sprawca tylko determinacj\u0119, dobre przygotowanie i motyw. Wci\u015bni\u0119ty w ka\u017cdy zakamarek m\u00f3zgu, niemo\u017cliwy do pomini\u0119cia.<br \/>\nSamo zderzenie (bo reszta fabu\u0142y nie&#8230;) psychicznych dewiacji detektywa-sier\u017canta Cody&#8217;ego i Sprawcy zrelacjonowane jest fascynuj\u0105co; wida\u0107 r\u0119k\u0119 fachowca, kt\u00f3remu nieobca jest sztuka sugestywnego opowiadania. Niby to oszcz\u0119dnego w emocjach, a jednak mocnego, gdy rozwa\u017cymy d\u0142ugofalow\u0105 si\u0142\u0119 efektu. Naprawd\u0119 robi wra\u017cenie i dobrze rokuje pisarskiej przysz\u0142o\u015bci Jacksona (bo zak\u0142adam, \u017ce to nie jednorazowe ol\u015bnienie amatora, jeno erupcja umiej\u0119tno\u015bci prawdziwego profesjonalisty&#8230;). Musi on tylko popracowa\u0107 nad tymi elementami opowie\u015bci, kt\u00f3re relacjonuj\u0105 policyjn\u0105 rutyn\u0119; Rankina niech poczyta albo co\u015b podobnego&#8230;<br \/>\nA ptaki? No c\u00f3\u017c, to symbol Liverpoolu (w herbie miasta od \u015bredniowiecza), ale naprawd\u0119 ukochane od chwili, gdy w 1911 roku na dw\u00f3ch wie\u017cach zbudowanego w porcie Liver Building (siedziby towarzystwa ubezpieczeniowego) umieszczono miedziane (przeto dzi\u015b z natury rzeczy zielone&#8230;) figury dw\u00f3ch ptak\u00f3w, roztaczaj\u0105cych opiek\u0119 nad miastem, patrz\u0105cych gdzie\u015b w morze nad wodami uj\u015bcia rzeki Mersey&#8230; Na pierwszy rzut oka gatunkowo przypominaj\u0105 ju\u017c to g\u0119si, ju\u017c to \u0142ab\u0119dzie (tak mi si\u0119 te\u017c wydawa\u0142o&#8230;), ale w istocie s\u0105&#8230; kormoranami. Liver Birds s\u0105 elementem g\u0142\u00f3wnym herbu klubu FC Liverpool, wi\u0119c ich zwi\u0105zek z intryg\u0105 staje si\u0119 jasny&#8230; Sprawca planowa\u0142 wiele zbrodni, trzyma\u0142 w klatkach 96 ptak\u00f3w, symbolizuj\u0105cych 96 dusz, niedaj\u0105cych o sobie zapomnie\u0107. Ale Nathan Cody by\u0142 szybszy, co nadziej\u0105 karmi, \u017ce nasz ulubiony ci\u0105g dalszy wpr\u0119dce nast\u0105pi&#8230;<br \/>\nTomasz Sas<br \/>\n(20 10 2016)<\/p>\n<hr \/>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>David Jackson Stukanie do mych drzwi Przek\u0142ad: Bartosz Kurowski Wydawnictwo Pr\u00f3szy\u0144ski i S-ka, Warszawa 2016 Rekomendacja: 3\/7 Ocena ok\u0142adki: 3\/5 Ptaszek na uwi\u0119zi albo popami\u0119tajcie nasze dusze&#8230; Co zrobisz, gdy noc\u0105 w twoje okno wali dziobem wielkie czarne ptaszysko, ani chybi z\u0142owieszczy kruk? Pewnie lekko sparali\u017cuje ci\u0119 natychmiastowe skojarzenie z Hitchcockiem&#8230; A gdy dostrze\u017cesz, \u017ce ptak \u0142omocze jak oszala\u0142y, bo jest przywi\u0105zany? Wyjdziesz na zewn\u0105trz, by odwi\u0105za\u0107 opierzonego awanturnika i poszukasz drania, kt\u00f3ry to zrobi\u0142. Bo ptak sam si\u0119 nie unieruchomi drutem albo sznurkiem&#8230; I wtedy znienacka dostajesz w \u0142eb, a zaczajony sprawca odprawia krwawy rytua\u0142 (oszcz\u0119dz\u0119 na razie szczeg\u00f3\u0142\u00f3w&#8230;). Przy twoich zw\u0142okach zostaje martwy ptak, definiuj\u0105c sytuacj\u0119 w spos\u00f3b na razie nieczytelny dla postronnych, osobliwie za\u015b dla prowadz\u0105cych \u015bledztwo funkcjonariuszy policji. W Liverpoolu&#8230; Gmatwanina si\u0119 pot\u0119guje (tak\u017ce w sensie \u015bcis\u0142ym, zgo\u0142a algebraicznym), gdy z ptasich zbrodni robi si\u0119 seria, a ofiarami padaj\u0105 tylko policjanci (p\u0142ci obojga) \u2013 zwykli posterunkowi, raz wybrani z rozmys\u0142em, innym razem zupe\u0142nie przypadkowo. Spl\u0105tane tropy donik\u0105d wiod\u0105, \u015blad\u00f3w (w fizycznym sensie, jak w ameryka\u0144skich bajkach &#8211; CSI-ajkach) nie ma niemal wcale. Trzeba rozci\u0105gn\u0105\u0107 sie\u0107 na du\u017cej po\u0142aci, zrobi\u0107 troch\u0119 rejwachu, mo\u017ce ptaszek si\u0119 sp\u0142oszy, pope\u0142ni b\u0142\u0105d i w pu\u0142apk\u0119 wpadnie. Rutynowa, regulaminowa policyjna robota. W&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":483,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"book_review_cover_url":"","book_review_title":"","book_review_series":"","book_review_author":"","book_review_genre":"","book_review_isbn":"","book_review_publisher":"","book_review_release_date":"","book_review_format":"","book_review_pages":"","book_review_source":"","book_review_rating":"","book_review_summary":""},"categories":[10],"tags":[58],"wppr_data":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/210"}],"collection":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=210"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/210\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":482,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/210\/revisions\/482"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/483"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=210"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=210"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=210"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}