{"id":201,"date":"2016-10-01T00:12:54","date_gmt":"2016-09-30T22:12:54","guid":{"rendered":"http:\/\/100zastu.pl\/?p=201"},"modified":"2021-08-26T02:35:22","modified_gmt":"2021-08-26T00:35:22","slug":"interwencje-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/2016\/10\/01\/interwencje-2\/","title":{"rendered":"Interwencje 2"},"content":{"rendered":"<h4>Michel Houellebecq <img loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-202 alignright\" src=\"http:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/houellebecq-poziom-300x169.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"169\" srcset=\"https:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/houellebecq-poziom-300x169.jpg 300w, https:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/houellebecq-poziom-768x433.jpg 768w, https:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/houellebecq-poziom-1024x577.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><br \/>\nInterwencje 2<br \/>\nPrzek\u0142ad: Beata Geppert<br \/>\nWydawnictwo Literackie, Krak\u00f3w 2016<\/h4>\n<p><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Rekomendacja: 4\/7<\/strong><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Ocena ok\u0142adki: 3\/5<\/strong><\/span><\/p>\n<h3><span style=\"color: #3366ff;\">Zajmujemy si\u0119 tym, co nas zajmuje&#8230;<\/span><\/h3>\n<p>Po czym pozna\u0107 wielko\u015b\u0107 Francji? Intelektualn\u0105 oczywi\u015bcie (innej nie ma, wyj\u0105wszy mo\u017ce niekt\u00f3re aspekty stylu \u017cycia \u2013 szczeg\u00f3lnie kulinarne i winne&#8230;). No, w\u0142a\u015bnie po tym, com w tytule sformu\u0142owa\u0142 by\u0142 (mo\u017ce niezgrabnie i w spos\u00f3b nieoczywisty \u2013 za co przepraszam&#8230;). My. Tu. We. Francji. Zajmujemy si\u0119 tym, co nas zajmuje. Powt\u00f3rzmy to dobitnie, bo warto. Oryginalna my\u015bl francuska (a w\u0142a\u015bciwie szerzej: kultura francuska) jest bytem doskonale samowystarczalnym. Nie ogl\u0105da si\u0119 na \u015bwiat (no, prawie&#8230;) &#8211; przeciwnie: wci\u0105\u017c jako\u015b udaje si\u0119 zmusza\u0107 reszt\u0119 universum, by to jej si\u0119 przygl\u0105dano z uwag\u0105. Mimo pewnej j\u0119zykowej bariery, bo ju\u017c niemal sto lat francuski nie funkcjonuje jako (przepraszam za s\u0142owo) linqua franca globalnej kultury i cywilizacji. Angielski \u0142atwym skokiem da\u0142 mu rad\u0119, bo w nim wszystko komunikatywniej brzmi. Mo\u017ce wyj\u0105wszy mi\u0142osn\u0105 poezj\u0119 \u015bpiewan\u0105; w tej bran\u017cy wci\u0105\u017c najlepiej m\u00f3wi\u0105 (po francusku naturalnie) Brel i Aznavour (nawiasem: nie\u017cyj\u0105cy od 48 lat Belg i 92-letni Ormiaszka&#8230;).<br \/>\nJak wi\u0119c oni \u2013 to znaczy francuscy tw\u00f3rcy, arty\u015bci, my\u015bliciele, filozofowie, esei\u015bci, pamfleci\u015bci i krytycy \u2013 to robi\u0105? Dok\u0142adnie to nie wiem, ale wydaje si\u0119, \u017ce milcz\u0105co i zbiorowo przyj\u0119li osobliw\u0105 regu\u0142\u0119 metaintelektualn\u0105: mamy was w dupie, reszto \u015bwiata! My tu sobie piszemy, tworzymy, malujemy, wystawiamy, komponujemy, krytykujemy, polemizujemy, procesujemy si\u0119 nawet&#8230; Nasza publiczno\u015b\u0107 to uwielbia, m\u00f3wi\u0107 pozwala, m\u00f3wienia \u017c\u0105da. Nasi politycy ch\u0119tnie za to p\u0142ac\u0105, gdy na wolnym rynku zabraknie. Mamy Akademi\u0119, Prix de Goncourt, Salon i Z\u0142ot\u0105 Palm\u0119. A w ko\u0144cu pogrzeb z asyst\u0105, ministrem, flag\u0105, salw\u0105 i Legi\u0105 Honorow\u0105&#8230;<br \/>\nSamowystarczalno\u015b\u0107 m\u00f3zgu. To jest to. Oczywi\u015bcie my\u015bl\u0105cego i m\u00f3wi\u0105cego po francusku. Stan niewa\u017cko\u015bci. Ma\u0142y pryszcz na obliczu planety. A jednak \u015bwiat z nieodmienn\u0105 ciekawo\u015bci\u0105 zagl\u0105da do peryferyjnej jakoby Francji. Poczemu? To proste: bo w odr\u00f3\u017cnieniu od reszty wci\u0105\u017c tam maj\u0105 co\u015b do powiedzenia. Co\u015b istotnego, by\u0107 mo\u017ce. Bo zajmuj\u0105 si\u0119 tym, co ich zajmuje&#8230;<br \/>\nTaki na przyk\u0142ad Michel Houellebecq. Poeta, prozaik, krytyk, polemista, eseista i co tam jeszcze. Klasa oczywi\u015bcie \u015bwiatowa. Wystarczy zatem, \u017ce zbierze w kup\u0119 i wyda u Flammariona rozproszone tek\u015bciki gazetowe, felietony, wywiady, a nawet na po\u0142y wierszowany komentarz do instalacji rze\u017abiarskiej z gr\u0105 \u015bwiate\u0142 na pierwszym planie (\u201eOpera Bianca\u201d), Ju\u017c reszta \u015bwiata (w tym Polska po sze\u015bciu latach od ukazania si\u0119&#8230;) to silva rerum rozwa\u017ca, komentuje, stroi miny m\u0105dre.<br \/>\nWi\u0119c c\u00f3\u017c takiego zawieraj\u0105 \u201eInterwencje 2\u201d? W gruncie rzeczy \u2013 wa\u017cnego nic. Ale jakie\u017c to nic jest! Ostatnimi czasy prawie nie mia\u0142em lektury r\u00f3wnie zajmuj\u0105cej. I ostro\u017cnej \u2013 bo jest to wszystko (no, prawie&#8230;) ostre jak \u015bwie\u017co wywecowana brzytwa. A z brzytw\u0105 najlepiej obcowa\u0107 intensywnie i kr\u00f3tko \u2013 na Boga, kr\u00f3tko! Na szcz\u0119\u015bcie ten Houellebecq da si\u0119 czyta\u0107 porcjami, z nawrotami i du\u017cymi przerwami. W celach terapeutycznych (intelektualna viagra?) i na wyr\u00f3wnanie ci\u015bnienia (spuszczanie z balona?), a nawet, by odpocz\u0105\u0107 od w\u0142asnego pisania. No i fajnie&#8230; Nasze czytelnicze szcz\u0119\u015bcie na tym polega, \u017ce autorzy powie\u015bci s\u0105\u017cnistych, przez kohorty m\u0105drych krytyk\u00f3w obja\u015bnianych, wr\u0119cz torturowanych (za przyzwoleniem, a czasem bez) i klasyfikowanych (Michela H. niekt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105 za przynudzacza&#8230;), pisz\u0105 te\u017c czasem takie drobiazgi (drebiezgi kultury), maj\u0105ce walory napoju energetyzuj\u0105cego, izotoniku poch\u0142oni\u0119tego w maratonie intelektualnie \u015bwiadomego \u017cycia. Powiada Houellebecq &#8211; \u201ePostawmy spraw\u0119 jasno: \u017cycie jako takie nie jest wcale z\u0142e.\u201d A z drugiej strony dopycha kolanem: \u201eZabawa s\u0142u\u017cy do tego, aby pozwoli\u0107 nam zapomnie\u0107, \u017ce jeste\u015bmy samotni, nieszcz\u0119\u015bliwi i skazani na \u015bmier\u0107.\u201d I to na tyle by\u0142oby.<br \/>\n<strong>Tomasz Sas<\/strong><br \/>\n<strong>(1 10 2016)<\/strong><\/p>\n<hr \/>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Michel Houellebecq Interwencje 2 Przek\u0142ad: Beata Geppert Wydawnictwo Literackie, Krak\u00f3w 2016 Rekomendacja: 4\/7 Ocena ok\u0142adki: 3\/5 Zajmujemy si\u0119 tym, co nas zajmuje&#8230; Po czym pozna\u0107 wielko\u015b\u0107 Francji? Intelektualn\u0105 oczywi\u015bcie (innej nie ma, wyj\u0105wszy mo\u017ce niekt\u00f3re aspekty stylu \u017cycia \u2013 szczeg\u00f3lnie kulinarne i winne&#8230;). No, w\u0142a\u015bnie po tym, com w tytule sformu\u0142owa\u0142 by\u0142 (mo\u017ce niezgrabnie i w spos\u00f3b nieoczywisty \u2013 za co przepraszam&#8230;). My. Tu. We. Francji. Zajmujemy si\u0119 tym, co nas zajmuje. Powt\u00f3rzmy to dobitnie, bo warto. Oryginalna my\u015bl francuska (a w\u0142a\u015bciwie szerzej: kultura francuska) jest bytem doskonale samowystarczalnym. Nie ogl\u0105da si\u0119 na \u015bwiat (no, prawie&#8230;) &#8211; przeciwnie: wci\u0105\u017c jako\u015b udaje si\u0119 zmusza\u0107 reszt\u0119 universum, by to jej si\u0119 przygl\u0105dano z uwag\u0105. Mimo pewnej j\u0119zykowej bariery, bo ju\u017c niemal sto lat francuski nie funkcjonuje jako (przepraszam za s\u0142owo) linqua franca globalnej kultury i cywilizacji. Angielski \u0142atwym skokiem da\u0142 mu rad\u0119, bo w nim wszystko komunikatywniej brzmi. Mo\u017ce wyj\u0105wszy mi\u0142osn\u0105 poezj\u0119 \u015bpiewan\u0105; w tej bran\u017cy wci\u0105\u017c najlepiej m\u00f3wi\u0105 (po francusku naturalnie) Brel i Aznavour (nawiasem: nie\u017cyj\u0105cy od 48 lat Belg i 92-letni Ormiaszka&#8230;). Jak wi\u0119c oni \u2013 to znaczy francuscy tw\u00f3rcy, arty\u015bci, my\u015bliciele, filozofowie, esei\u015bci, pamfleci\u015bci i krytycy \u2013 to robi\u0105? Dok\u0142adnie to nie wiem, ale wydaje si\u0119, \u017ce milcz\u0105co i&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":474,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"book_review_cover_url":"","book_review_title":"","book_review_series":"","book_review_author":"","book_review_genre":"","book_review_isbn":"","book_review_publisher":"","book_review_release_date":"","book_review_format":"","book_review_pages":"","book_review_source":"","book_review_rating":"","book_review_summary":""},"categories":[30,24],"tags":[55],"wppr_data":{"cwp_meta_box_check":"No"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/201"}],"collection":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=201"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/201\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2919,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/201\/revisions\/2919"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/474"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=201"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=201"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=201"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}