{"id":1787,"date":"2020-01-18T03:18:51","date_gmt":"2020-01-18T02:18:51","guid":{"rendered":"http:\/\/100zastu.pl\/?p=1787"},"modified":"2021-01-02T01:08:06","modified_gmt":"2021-01-02T00:08:06","slug":"wszystkie-kroniki-wina","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/2020\/01\/18\/wszystkie-kroniki-wina\/","title":{"rendered":"Wszystkie kroniki wina"},"content":{"rendered":"\n
Marek Bie\u0144czyk<\/strong><\/h5>\n

\"\"<\/p>\n


<\/strong>Wszystkie kroniki wina
<\/strong>Wydawnictwo Wielka Litera, Warszawa 2018<\/strong><\/h5>\n

Rekomendacja: 5\/7
<\/strong>Ocena ok\u0142adki: 5\/5<\/strong><\/span><\/p>\n

Mi\u0119dzy ustami
a brzegiem pucharu<\/u><\/strong><\/span><\/h3>\n

Przez przypadek wpad\u0142a mi ta okaza\u0142a (dobre 700 stron, jakie\u015b p\u00f3\u0142tora kilograma \u017cywej wagi, nadgarstki wyrywa przy czytaniu…) ksi\u0119ga w r\u0119ce. Nie metaforycznie \u2013 lecz ca\u0142kiem dos\u0142ownie… W przed\u015bwi\u0105tecznym, ogarni\u0119tym sza\u0142em zakup\u00f3w t\u0142umie (tylko wtedy w ksi\u0119garniach bywaj\u0105 zbiegowiska…), przeciskaj\u0105c si\u0119 obok stoiska-gondoli oznaczonej szyldem \u201eporadniki\u201d (czyli tego, przy kt\u00f3rym normalnie nie zatrzymuj\u0119 si\u0119 nawet na sekund\u0119), z dolnej p\u00f3\u0142eczki ko\u0144cem laski przypadkiem str\u0105ci\u0142em na pod\u0142og\u0119 spory buch z grzbietem w burgundowym kolorze. Tylko rozmiar ksi\u0119gi i ten kolor odnotowa\u0142em w pierwszej chwili; potem patrz\u0119, podnosz\u0105c ksi\u0119g\u0119 z pod\u0142ogi: reszta ok\u0142adek bia\u0142a, nazwisko autora znajome. I ten graficzny znak: niedomkni\u0119ty okr\u0105g koloru winnego (po czerwonym bez dw\u00f3ch zda\u0144…), \u015blad, jaki stopka kieliszka zostawia na obrusie, kieliszka cz\u0119sto nape\u0142nianego i dope\u0142nianego szczodrze, z kt\u00f3rego czary sp\u0142ywaj\u0105 krople niedoprowadzone precyzyjnie do ust. Innymi s\u0142owy: roboczy \u015blad kieliszka, kt\u00f3ry jest narz\u0119dziem, a nie obiektem ceremonialnej celebracji…<\/p>\n

Ta ok\u0142adka naprawd\u0119 mnie urzek\u0142a \u2013 o tym, co mi\u0119dzy ok\u0142adkami, m\u00f3wi wszystko. Ale bez chucpiarskiej krzykliwo\u015bci, bez ostentacji \u2013 tylko dyskretnie, cicho, ale zarazem profesjonalnie. Panie \u0141ukaszu (mam na my\u015bli grafika \u0141ukasza Piskorka) \u2013 chapeau bas… Co do reszty zawarto\u015bci \u201eWszystkich kronik wina\u201d \u2013 trudno m\u00f3wi\u0107 o por\u00f3wnywalnym urzeczeniu, ale ciekawo\u015b\u0107 po\u0142\u0105czona z zazdro\u015bci\u0105 b\u0119dzie w sam raz. Nazwisko autora znam, jego literacki esej \u201eKontener\u201d mia\u0142em przyjemno\u015b\u0107 rekomendowa\u0107 w tym blogu 4 listopada 2018 roku \u2013 dodam, \u017ce bardzo zdecydowanie rekomendowa\u0107, bo to wielce pouczaj\u0105ca i zadziwiaj\u0105ca lektura by\u0142a. Ale \u201eKontener\u201d to inna bajka \u2013 esej o oswajaniu \u015bmierci matki daje wprawdzie poj\u0119cie o rozmiarach intelektu, erudycji i g\u0142\u0119bi prze\u017cy\u0107 autora, ale jest dzie\u0142em niepowtarzalnym, jednorazowym, emocjonalnie sko\u0144czonym, zatrza\u015bni\u0119tym. Bez powrotu \u2013 takie emocje prze\u017cywamy tylko raz.<\/p>\n

S\u0105 jeszcze inne eseje Bie\u0144czyka (na przyk\u0142ad \u201eJab\u0142ko Olgi, stopy Dawida\u201d z 2015 roku \u2013 wyrafinowana, pyszna lektura…), s\u0105 t\u0142umaczenia z francuskiego (w tym Milana Kundery z czas\u00f3w, gdy pisa\u0142 i wydawa\u0142 w tym j\u0119zyku), s\u0105 nagradzane pr\u00f3by prozatorskie (raptem dwie, ale godne uwagi i lektury…). No i s\u0105 prace winiarskie, w tym \u201eKroniki wina\u201d w\u0142a\u015bnie, tudzie\u017c winiarskie roczniki europejskie i inne s\u0105\u017cniste monografie. Jest-li bowiem Bie\u0144czyk zaprzysi\u0119g\u0142ym winoznawc\u0105, dyplomowanym, certyfikowanym winolubem \u2013 specjalist\u0105 potrafi\u0105cym wino zdegustowa\u0107, sklasyfikowa\u0107, opisa\u0107 morfologi\u0119, oceni\u0107, oszacowa\u0107 (wa\u017cne…), zrecenzowa\u0107, doradzi\u0107\/odradzi\u0107, z wdzi\u0119kiem wyplu\u0107 i przewidzie\u0107 jego przysz\u0142o\u015b\u0107 rynkowo-towarzysk\u0105. Takie ma hobby \u2013 opr\u00f3cz literatury, translacji, \u201ewym\u0105drzania si\u0119\u201d eseistycznego. Hobby (dodajmy z naciskiem) kosztowne, wymagaj\u0105ce d\u0142ugiej praktyki laboratoryjno-biesiadnej i zdolno\u015bci zamieniania takowej na teori\u0119. A ponadto cierpliwo\u015bci, sk\u0142onno\u015bci do d\u0142ugotrwa\u0142ych, dalekich w\u0119dr\u00f3wek, posiadania niezwykle tolerancyjnej rodziny no i pewnych wyrafinowanych ponad zwyk\u0142\u0105 ludzk\u0105 miar\u0119 talent\u00f3w smakowo-w\u0119chowych. O nienagannie zdrowej w\u0105trobie ju\u017c nie wspominam… Potrzebny jest te\u017c nadprzeci\u0119tnie rozd\u0119ty zas\u00f3b s\u0142\u00f3w nadaj\u0105cych si\u0119 do u\u017cycia w trakcie degustacyjnej konwersacji oraz krasom\u00f3wcza lekko\u015b\u0107 komponowania ad hoc sugestywnych metafor, b\u0142yskotliwie opisuj\u0105cych stan zmys\u0142\u00f3w i ducha po spo\u017cyciu. Tak, Bie\u0144czyk to wszystko ma. Jest niew\u0105tpliwie koncesjonowanym, bieg\u0142ym winoznawc\u0105. Sympatycznym, jak si\u0119 zdaje, oraz pisarsko utalentowanym \u2013 co daje mu kwalifikacje niezb\u0119dne do pisywania o winie. Z pozycji hobbysty \u2013 mocno zaanga\u017cowanego, lecz tylko hobbysty. Ale tytu\u0142owanie go enologiem to lekka przesada…<\/p>\n

To bowiem, co o winie wie i potrafi powiedzie\u0107 Bie\u0144czyk, to ledwie jedna trzecia tego, na co sk\u0142ada si\u0119 wiedza tajemna o Planecie Wina… Pozosta\u0142e dwie trzecie to: 2) biologia i uprawa winoro\u015bli (Vitis vinifera L<\/i>. – ro\u015bliny pn\u0105cej, rodz\u0105cej te nadzwyczajne owoce, przerabiane potem na boski nektar…) wraz z gleboznawstwem i 3) w\u0142a\u015bnie technologia zamiany owoc\u00f3w w wino. Ale nie ka\u017cdy winogradnik, nie ka\u017cdy nadzorca procesu winifikacji jest od razu enologiem. To ga\u0142\u0105\u017a wiedzy teoretycznej (wszelako wspartej wszechstronn\u0105 praktyk\u0105; z samych m\u0105drych ksi\u0105g nauczy\u0107 si\u0119 jej nie mo\u017cna). Posiedli j\u0105 nieliczni fachowcy \u2013 a wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich na poziomie raczej lokalnym. To znaczy, \u017ce naprawd\u0119 niewielu jest specjalist\u00f3w, potrafi\u0105cych z r\u00f3wnie wielk\u0105 swobod\u0105 (i sukcesami…) porusza\u0107 si\u0119 zar\u00f3wno po winiarskich terytoriach Kalifornii, co Nowej Zelandii czy Toskanii. A we Francji… Enolodzy z prowincji bordoskich raczej nie chc\u0105 udziela\u0107 si\u0119 zawodowo w takiej na przyk\u0142ad Alzacji, za\u015b fachmani z Corbieres nie buszuj\u0105 w winnicach Burgundii. Stawk\u0105 jest bowiem reputacja (bole\u015bnie przeliczalna na walut\u0119…). Buduje si\u0119 j\u0105 d\u0142ugo, trwoni (g\u0142\u00f3wnie z powodu nieposkromionej pychy…) bardzo \u0142atwo.<\/p>\n

A zatem pan Marek Bie\u0144czyk enologiem nie jest. Jest amatorem-degustatorem co najwy\u017cej, amatorem-sommelierem (czyli doradc\u0105, nie tylko podczas studiowania karty win w restauracjach najwy\u017cszych kategorii…) ewentualnie. Ale to i tak wiele \u2013 bardzo wiele. Zw\u0142aszcza, \u017ce wyposa\u017cony jest on w cech\u0119 szczeg\u00f3ln\u0105 \u2013 umie pisa\u0107. Nie tylko o winach \u2013 w og\u00f3le umie pisa\u0107. O wszystkim. Z r\u00f3wnym mistrzostwem i \u0142adunkiem emocjonalnym, wyobra\u017cam sobie, pisa\u0142by na przyk\u0142ad o samochodach, gdyby w m\u0142odo\u015bci poczu\u0142 zniewalaj\u0105cy zapach spalin benzynowych o poranku (a nie jakie\u015b \u201ebordo\u201d na j\u0119zyku i podniebieniu…). Ale uwiod\u0142o go wino i niech ju\u017c tak zostanie… Lektura \u201eWszystkich kronik wina\u201d – felieton\u00f3w, pogadanek i porad winoznawczych \u2013 pisanych dla i drukowanych w periodykach r\u00f3\u017cnego pokroju: od politycznych przez lajfstajlowe po ekskluzywne i mocno biznesowe to nieodzowny sk\u0142adnik tzw. wiedzy o spo\u0142ecze\u0144stwie. W og\u00f3le w ostatnich latach mie\u0107 w zespole specjalist\u0119 pisz\u0105cego o winach to marzenie ambitnych redaktor\u00f3w, \u015bni\u0105cych o utrzymaniu targetu czytelniczego z tzw. wy\u017cszej p\u00f3\u0142ki \u2013 ambitnych korporacyjnych trzydziestolatk\u00f3w p\u0142ci obojga, ewentualnie bogatych z domu hipster\u00f3w \u2013 dla kt\u00f3rych fachowe felietony o modnych winach mog\u0105 by\u0107 drogowskazem urozmaiconej konsumpcji, na kt\u00f3r\u0105 aktualnie akurat ich sta\u0107…<\/p>\n

A Bie\u0144czyk pisze o winie. Bez ma\u0142a \u0107wier\u0107 wieku. Pojedyncze teksty, rozdzielone up\u0142ywem czasu zgodnym z cyklem wydawniczym, maj\u0105 oczywi\u015bcie sw\u0105 si\u0142\u0119 ra\u017cenia, ale s\u0105 jak kropla dr\u0105\u017c\u0105ca ska\u0142\u0119 \u2013 namolna, lecz za wolna. Zebrane razem i czytane ciurkiem \u2013 wci\u0105gaj\u0105 w lektur\u0119 (sk\u0142aniaj\u0105c nawet do wykrocze\u0144 przeciw higienie, zdrowemu rozs\u0105dkowi, zasadom dietetyki i dobrym obyczajom…). Zmasowana lektura gaw\u0119d Bie\u0144czyka z si\u0142\u0105 wodospadu stawia problemat winny w nowym \u015bwietle \u2013 jasnym czyni\u0105c, jak wielkiej spo\u0142ecznej wagi problemat \u00f3w nabiera, gdy si\u0119 we\u0144 zanurzy\u0107 sine ira et studio. Produkowanie i picie wina przesta\u0142o by\u0107 problemem spo\u017cywczym \u2013 jednym z wielu aspekt\u00f3w funkcjonowania rynku rolnego. Sta\u0142o si\u0119 cywilizacyjnym wyzwaniem, tajemnym aspektem elitarnego stylu \u017cycia, symbolem uczestnictwa w przyjemnym \u015bwiecie hedonistycznych gier i zabaw. Innymi s\u0142owy: wytwarzanie i picie wina to bardziej kultura ni\u017c rolnictwo w \u017cyciu codziennym. I tak te\u017c Bie\u0144czyk je traktuje \u2013 nie stroni\u0105c od wykwintnego j\u0119zyka, anegdoty, slangu degustatorsko-sommelierskiego i metafor przecudnej urody. Wino to nie \u017caden napitek \u2013 to \u017ar\u00f3d\u0142o przyjemno\u015bci, obiekt adoracji, podmiot zach\u0142annej tezauryzacji, afer kryminalnych, skandali, fa\u0142szerstw i przekr\u0119t\u00f3w, wynikaj\u0105cych nie tyle z gor\u0105czki kolekcjonerskiej, ile chorobliwej \u017c\u0105dzy posiadania, praktycznie nieuleczalnej.<\/p>\n

Z pewnym takim rozrzewnieniem sam wspominam osobist\u0105 winn\u0105 drog\u0119… M\u00f3j rocznik (1948) do wielkich nie nale\u017ca\u0142 (i nadal nie nale\u017cy); wtedy s\u0142owo wino mia\u0142o tylko jeden odno\u015bnik w rzeczywisto\u015bci (chyba \u017ce kto\u015b by\u0142 ministrantem i odlewa\u0142 sobie czasem miark\u0119 mszalnego, dolewaj\u0105c wody dla niepoznaki…). Tym desygnatem wina by\u0142 p\u0142yn o takiej nazwie – wino marki wino \u2013 czyli z regu\u0142y sok owocowy wzmocniony spirytusem i zaprawiony siark\u0105 (do granicy porzygania; dopiero d\u0142u\u017csza praktyka oswaja\u0142a z jego smakiem i zapachem, pozwalaj\u0105c kontemplowa\u0107 r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 i ca\u0142e bogactwo frukt\u00f3w ziemi naszej polskiej) \u2013 o pe\u0142nej, iskrz\u0105cej si\u0119 szacie, jako \u017cywo przywodz\u0105cej na my\u015bl urod\u0119 i konsystencj\u0119 (a osobliwie lepko\u015b\u0107) odsta\u0142ego moczu. Wytw\u00f3rnie siarkowanego, alkoholowego moszczu rozmieszczone by\u0142y po terytorium kraju r\u00f3wnomiernie i obficie, by unikn\u0105\u0107 koszt\u00f3w transportu. My tu w \u0141odzi nale\u017celi\u015bmy do wielkiej jab\u0142kowej apelacji sieradzkiej, ale na rynek trafia\u0142y te\u017c grand cru<\/i> przecudnej urody: wi\u015bniowe z \u0141owicza, truskawkowe z Milejowa, porzeczkowe z Niechcic czy wytrawniejsze, selekcjonowane jabole z Dobronia. M\u0142ode, przedmaturalne przewody pokarmowe szybko uodporni\u0142y si\u0119 na siarkow\u0105 maceracj\u0119 (flaszka na trzech) i tak jako\u015b sz\u0142o do po\u0142owy lat 60., gdy sukcesy na rynku p\u00f3\u0142nocnoafryka\u0144skim zacz\u0105\u0142 odnosi\u0107 polski przemys\u0142 maszyn ci\u0119\u017ckich. Pop\u0142yn\u0105\u0142 z \u0141ab\u0119d na po\u0142udnie batalion czo\u0142g\u00f3w T-55, a z powrotem fale pru\u0142y tankowce z winem (nie mieli czym innym si\u0119 odwdzi\u0119czy\u0107, a sami nie pili…). W ten spos\u00f3b na nasz rynek trafi\u0142y troch\u0119 przypominaj\u0105ce prawdziwe wina trunki o nazwie gellala czy gamza. Porzucili\u015bmy jabcoki bez \u017calu, zw\u0142aszcza \u017ce jako\u015b tak o tej samej porze handel detaliczny wzbogaci\u0142 si\u0119 o \u201erieslingi\u201d (nie prawdziwe nadre\u0144skie, ale czeskie, w\u0119gierskie, czasem austriackie imitacje…).<\/p>\n

Potem zacz\u0119li\u015bmy je\u017adzi\u0107 do Bu\u0142garii… Pami\u0119tam sw\u00f3j szok epistemologiczny, gdy w lokalnym warzywniaku w Warnie na ulicy San Stefano stan\u0105\u0142em przed dwoma poka\u017anymi rega\u0142ami, po sufit wype\u0142nionymi r\u00f3\u017cnymi, kolorowymi flaszkami z wi\u0144skiem \u2013 prawdziwym, znaczy si\u0119 z winogron. W uniesieniu porwa\u0142em druciany transporterek z tuzinem flaszek czego\u015b, co zwa\u0142o si\u0119 czrweno sucho vino (tak po prostu…) i kosztowa\u0142o 80 stotinek za butl\u0119. Gdy nast\u0119pnego dnia rano rze\u015bko i dziarsko wkroczy\u0142em do sklepiku z osuszonym kontenerkiem \u2013 nie, nie po kaucj\u0119 za flaszki, tylko by wymieni\u0107 na pe\u0142ne, dozgonn\u0105 zyska\u0142em przyja\u017a\u0144 pary sklepikarzy oraz w prezencie dojrza\u0142ego arbuza (wraz z tajnym sposobem wybierania takowych) tudzie\u017c butelk\u0119 p\u00f3\u0142wytrawnej sch\u0142odzonej kadarki wraz z prost\u0105 recept\u0105 po\u0142\u0105czenia obu tych frukt\u00f3w. Takie to by\u0142y czasy RWPG… P\u00f3\u017aniej nasta\u0142a era bikavera, bu\u0142garskich sofii w kilku odmianach i zuchwa\u0142ego, krzepkiego sowieckiego szampa\u0144skiego (kt\u00f3re wpr\u0119dce przechrzczono na igristoje…). Wreszcie od po\u0142owy lat osiemdziesi\u0105tych ubieg\u0142ego stulecia winne sprawy zacz\u0119\u0142y si\u0119 z wolna porz\u0105dkowa\u0107, cho\u0107 do zadowalaj\u0105cego poziomu europejskiego wci\u0105\u017c im daleko.<\/p>\n

Za najistotniejsz\u0105 miar\u0119 post\u0119pu winnych spraw uwa\u017cam jednak powstanie na naszych ziemiach sieci, ba – \u0142a\u0144cuch\u00f3w ca\u0142ych zacnych markowych… hipermarket\u00f3w, osobliwie z kapita\u0142em francuskim. W dziedzinie winnej pe\u0142ni\u0105 one plac\u00f3wek misyjnych na pustyni. Auchan wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 obfit\u0105 kolekcj\u0105 win francuskich, zr\u00f3\u017cnicowanych pod wzgl\u0119dem region\u00f3w pochodzenia i cen; ma te\u017c niez\u0142\u0105, ciekaw\u0105 i niebanaln\u0105 ofert\u0119 win w\u0142oskich i hiszpa\u0144skich. Carrefour jest bardziej kosmopolityczny, ale w sumie te\u017c niezgorszy. Wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 sw\u0105 \u201epiwniczk\u0105\u201d te\u017c niemiecki Lidl \u2013 ma kr\u00f3tsze p\u00f3\u0142ki, ale cz\u0119sto interesuj\u0105ce i wspania\u0142omy\u015blne promocje win hiszpa\u0144skich oraz portugalskich. Z tego ostatniego kraju (co zrozumia\u0142e) ciekaw\u0105 ofert\u0119 wystawia te\u017c od czasu do czasu plebejska Biedronka. Winiarsk\u0105 ofert\u0119 z nowego \u015bwiata (Afryka Po\u0142udniowa, Argentyna, Chile, Australia, Nowa Zelandia, Kalifornia) ma te\u017c w swej piwniczce Rossmann (tak, tak \u2013 ten od kosmetyk\u00f3w…). Dobr\u0105 kolekcj\u0119 mia\u0142 Marks&Spencer, ale si\u0119 zwin\u0105\u0142 z Polski…<\/p>\n

Tak, czuj\u0119 jak w tym momencie Bie\u0144czyk mnie skre\u015bla. On, zaufany i wtajemniczony klient elitarnych, na po\u0142y tajnych europejskich butik\u00f3w winiarskich, skre\u015bla hord\u0119 amator\u00f3w wina, pustosz\u0105c\u0105 p\u00f3\u0142ki w tanich dyskontach. Ale co ja na to poradz\u0119? Lubi\u0119 pi\u0107 wino (wyj\u0105wszy s\u0142odkie…), lubi\u0119 o nim pogada\u0107, poczyta\u0107, nawet si\u0119 troch\u0119 pospiera\u0107. Ale z emeryckich dochod\u00f3w mog\u0119 sobie pozwoli\u0107 na jedn\u0105 butelk\u0119 w klasie Bie\u0144czyka raz na kwarta\u0142. Wol\u0119 przeto naby\u0107 tuzin w umiarkowanej cenie 14,99 z\u0142ocisz\u00f3w i mie\u0107 radoch\u0119 z flaszki igrejinha (na dwoje!) do porcji dorsza z zapiekanymi ziemniaczkami. Bo wino si\u0119 pije z przyjemno\u015bci\u0105 i dla przyjemno\u015bci. Potem d\u0142ugo, d\u0142ugo nic (pr\u00f3cz rozpami\u0119tywanego smaku) i dopiero si\u0119 o nim gada. I pisze… A Marek Bie\u0144czyk jest winny.<\/p>\n

Tomasz Sas<\/strong>
(18 01 2020)<\/strong><\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Marek Bie\u0144czyk Wszystkie kroniki winaWydawnictwo Wielka Litera, Warszawa 2018 Rekomendacja: 5\/7Ocena ok\u0142adki: 5\/5 Mi\u0119dzy ustami a brzegiem pucharu Przez przypadek wpad\u0142a mi ta okaza\u0142a (dobre 700 stron, jakie\u015b p\u00f3\u0142tora kilograma \u017cywej wagi, nadgarstki wyrywa przy czytaniu…) ksi\u0119ga w r\u0119ce. Nie metaforycznie \u2013 lecz ca\u0142kiem dos\u0142ownie… W przed\u015bwi\u0105tecznym, ogarni\u0119tym sza\u0142em zakup\u00f3w t\u0142umie (tylko wtedy w ksi\u0119garniach bywaj\u0105 zbiegowiska…), przeciskaj\u0105c si\u0119 obok stoiska-gondoli oznaczonej szyldem \u201eporadniki\u201d (czyli tego, przy kt\u00f3rym normalnie nie zatrzymuj\u0119 si\u0119 nawet na sekund\u0119), z dolnej p\u00f3\u0142eczki ko\u0144cem laski przypadkiem str\u0105ci\u0142em na pod\u0142og\u0119 spory buch z grzbietem w burgundowym kolorze. Tylko rozmiar ksi\u0119gi i ten kolor odnotowa\u0142em w pierwszej chwili; potem patrz\u0119, podnosz\u0105c ksi\u0119g\u0119 z pod\u0142ogi: reszta ok\u0142adek bia\u0142a, nazwisko autora znajome. I ten graficzny znak: niedomkni\u0119ty okr\u0105g koloru winnego (po czerwonym bez dw\u00f3ch zda\u0144…), \u015blad, jaki stopka kieliszka zostawia na obrusie, kieliszka cz\u0119sto nape\u0142nianego i dope\u0142nianego szczodrze, z kt\u00f3rego czary sp\u0142ywaj\u0105 krople niedoprowadzone precyzyjnie do ust. Innymi s\u0142owy: roboczy \u015blad kieliszka, kt\u00f3ry jest narz\u0119dziem, a nie obiektem ceremonialnej celebracji… Ta ok\u0142adka naprawd\u0119 mnie urzek\u0142a \u2013 o tym, co mi\u0119dzy ok\u0142adkami, m\u00f3wi wszystko. Ale bez chucpiarskiej krzykliwo\u015bci, bez ostentacji \u2013 tylko dyskretnie, cicho, ale zarazem profesjonalnie. Panie \u0141ukaszu (mam na my\u015bli grafika \u0141ukasza Piskorka) \u2013 chapeau bas… Co do…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1789,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"book_review_cover_url":"","book_review_title":"","book_review_series":"","book_review_author":"","book_review_genre":"","book_review_isbn":"","book_review_publisher":"","book_review_release_date":"","book_review_format":"","book_review_pages":"","book_review_source":"","book_review_rating":"","book_review_summary":""},"categories":[30,85],"tags":[222],"wppr_data":{"cwp_meta_box_check":"No"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1787"}],"collection":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1787"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1787\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2442,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1787\/revisions\/2442"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1789"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1787"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1787"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1787"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}