{"id":1426,"date":"2019-03-18T01:26:43","date_gmt":"2019-03-18T00:26:43","guid":{"rendered":"http:\/\/100zastu.pl\/?p=1426"},"modified":"2020-07-29T01:30:59","modified_gmt":"2020-07-28T23:30:59","slug":"nad-snieznymi-kotlami","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/2019\/03\/18\/nad-snieznymi-kotlami\/","title":{"rendered":"Nad \u015anie\u017cnymi Kot\u0142ami"},"content":{"rendered":"<h4>Krzysztof Kozio\u0142ek<\/h4>\n<p><img loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-1427 alignright\" src=\"http:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/kozio\u0142ek-kot\u0142y-20190315-poziom-300x225.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"225\" srcset=\"https:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/kozio\u0142ek-kot\u0142y-20190315-poziom-300x225.jpg 300w, https:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/kozio\u0142ek-kot\u0142y-20190315-poziom-768x576.jpg 768w, https:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/kozio\u0142ek-kot\u0142y-20190315-poziom-1024x768.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/p>\n<h4>Nad \u015anie\u017cnymi Kot\u0142ami<br \/>\nWydawnictwo Akurat (Muza SA), Warszawa 2019<\/h4>\n<p><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Rekomendacja: 2\/7<\/strong><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Ocena ok\u0142adki: 3\/5<\/strong><\/span><\/p>\n<h3><span style=\"color: #3366ff;\">Coraz wi\u0119cej ofiar Liczyrzepy&#8230;<\/span><\/h3>\n<p>Najnowsz\u0105 produkcj\u0119 Krzysztofa Kozio\u0142ka niezwykle trudno sklasyfikowa\u0107 w spos\u00f3b powszechnie stosowany w badaniach literatury. Formalnie bowiem to tak zwany krymina\u0142 retro, czyli wiod\u0105cy kryminaln\u0105 intryg\u0119 w starych dekoracjach, realiach z minionych epok. Zabieg modny, cz\u0119sto stosowany, maj\u0105cy dowie\u015b\u0107 r\u0119kodzielniczego, rekonstruktorskiego mistrzostwa autora. No, niech tam&#8230; Ale g\u0119stwina didaskali\u00f3w i technologia ich opisu pozwala te\u017c r\u00f3wnolegle potraktowa\u0107 \u201eNad \u015anie\u017cnymi Kot\u0142ami\u201d jak&#8230; przewodnik turystyczny, nieco chaotyczny i powierzchowny, wydawany masowo przez Riesengebirgsverein. Ale \u2013 po przet\u0142umaczeniu i przepisaniu danych z mapy na polski \u2013 mo\u017ce to by\u0107 publikacja sponsorowana przez PTT-K, a w ka\u017cdym razie kawa\u0142 komercyjnego zabiegu reklamowego \u2013 tzw. product placement (mo\u017ce z udzia\u0142em miasta Szklarska Por\u0119ba?). Nie, nie \u2013 nie podejrzewamy Kozio\u0142ka o jakie\u015b w\u0105tpliwe geszefty promocyjne. Ale gdyby nawet \u2013 to co? Liczy si\u0119 tylko to, czy produkt zosta\u0142 porz\u0105dnie zrobiony. A dot\u0105d w przypadku rekonstrukcyjnych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 Kozio\u0142ka na przyzwoit\u0105 jako\u015b\u0107 samej zagadki i towarzysz\u0105cej jej narracji mo\u017cna by\u0142o liczy\u0107&#8230;<br \/>\nTym razem nie jest inaczej, ale do po\u0142owy&#8230; Intryg\u0119 bowiem wymy\u015bli\u0142 Kozio\u0142ek niebanaln\u0105. Oto znany nam m\u0142ody Kriminalassistent Anton Habicht zosta\u0142 przeniesiony z Glogau (G\u0142ogowa) do Hirschbergu (Jeleniej G\u00f3ry), ale jego sukcesy s\u0142u\u017cbowe zosta\u0142y utajnione, wi\u0119c cierpia\u0142 (tak\u017ce finansowo) jak nowicjusz. Powiatowy szef Kripo zes\u0142a\u0142 go na s\u0142u\u017cb\u0119 w posterunku \u017candarmerii we wsi Schreiberhau, ale to nie zes\u0142anie degraduj\u0105ce. Wie\u015b to by\u0142a bowiem osobliwa \u2013 najwi\u0119ksza w Prusach, rozrzucona w dolinach i kotlinach g\u00f3rskich, zabudowana dziesi\u0105tkami willi, pensjonat\u00f3w, hoteli, urz\u0105dze\u0144 sportowych i instalacji turystycznych, a przede wszystkim zaludniona przez tysi\u0105ce go\u015bci w obu sezonach: letnim i zimowym&#8230; Zajmuj\u0105ca si\u0119 organizacj\u0105 wypoczynku obywateli Rzeszy organizacja KdF (Kraft durch Freude) inwestowa\u0142a w infrastruktur\u0119 Schreiberhau na pot\u0119g\u0119. Wystarczy\u0142o tylko rozpozna\u0107 miejscowe uk\u0142ady, wiedzie\u0107 \u2013 kto z kim \u2013 by spokojnie u\u0142o\u017cy\u0107 sobie \u017cycie policyjne i domowe, czekaj\u0105c na odmian\u0119 koniunktury&#8230;<br \/>\nAle to nie Habicht&#8230; Pewnej sierpniowej niedzieli (a by\u0142 to sierpie\u0144 1939 roku&#8230;) zosta\u0142 przez z\u0142o\u015bliwego zwierzchnika, wachmistrza Sombrowskiego, pos\u0142any (oczywi\u015bcie piechot\u0105) do g\u00f3rskiego hotelu Nad \u015anie\u017cnymi Kot\u0142ami (dzi\u015b nieistniej\u0105cego&#8230;), aby rozwik\u0142a\u0107 spraw\u0119 skradzionej bi\u017cuterii. Przypadek (z niema\u0142ym udzia\u0142em policyjnej intuicji i do\u015bwiadczenia&#8230;) sprawi\u0142, \u017ce zagadka rozwi\u0105zana zosta\u0142a w dziesi\u0119\u0107 minut. Przypadek te\u017c sprawi\u0142, \u017ce gdy Habicht ze smakiem spo\u017cywa\u0142 golonk\u0119 z kopytkami w sosie \u015bliwkowym (na koszt w\u0142a\u015bciciela hotelu, ma si\u0119 rozumie\u0107, rozanielonego szybkim sukcesem policji, z zachowaniem dyskrecji, bez zrujnowania reputacji&#8230;), przed oknami restauracji przelecia\u0142 najpierw szybowiec, a zaraz po nim pewna kobieta, by si\u0119 malowniczo roztrzaska\u0107 na bruku pod werand\u0105 (szybowiec nie, szybowiec poszybowa\u0142&#8230;). Pal diabli golonk\u0119 \u2013 trup to powa\u017cna sprawa, zw\u0142aszcza w \u015bwietle towarzysz\u0105cych tej defenestracji (jak si\u0119 okaza\u0142o) fakt\u00f3w. Znana obs\u0142udze i niekt\u00f3rym go\u015bciom pani Elfriede Goretzka, lat 40, zam\u0119\u017cna mieszkanka Schreiberhau, przebywa\u0142a w hotelu akurat bez m\u0119\u017ca, co nie znaczy, \u017ce samotnie. Niestety, zanim pan asystent kryminalny ustali\u0142 podstawowe fakty, towarzysz frau Goretzkiej, niejaki Hans Schmidt, opu\u015bci\u0142 hotel bez wymeldowania si\u0119&#8230;<br \/>\nAle okoliczno\u015bci zdarzenia usprawiedliwia\u0142y podj\u0119cie czynno\u015bci \u015bledczych \u2013 czy\u017c nie? To jasne dla ka\u017cdego umiarkowanie gorliwego i oddanego s\u0142u\u017cbie funkcjonariusza Kripo, a przecie\u017c Habicht nale\u017ca\u0142 do czo\u0142\u00f3wki intelektualnej (tylko ma\u0142o kto o tym wiedzia\u0142) policji na ca\u0142ym Dolnym \u015al\u0105sku&#8230; Przecie\u017c je\u015bli tego samego dnia w tym samym hotelu spotykaj\u0105 si\u0119 czterej panowie z absolutnej czo\u0142\u00f3wki urz\u0119dniczo-biznesowo-towarzyskiej Schreiberhau i po kr\u00f3tkiej k\u0142\u00f3tni opuszczaj\u0105 go\u015bcinne mury nad \u015anie\u017cnymi Kot\u0142ami \u2013 to te\u017c musi co\u015b znaczy\u0107, nieprawda\u017c? I tak od fakciku do fakciku, poprzez zwa\u0142y trup\u00f3w (w tym nieod\u017ca\u0142owanego \u017candarma Dreslera, jedynego przyjaciela Habichta na posterunku w Schreiberhau), w atmosferze lokalnej gor\u0105czki z\u0142ota (czy\u017cby kl\u0105twa Liczyrzepy?) i ogarniaj\u0105cej ca\u0142e Niemcy euforii przed spodziewan\u0105 wojn\u0105 z Polsk\u0105 \u2013 pan asystent kryminalny usi\u0142uje poprowadzi\u0107 \u015bledztwo, aczkolwiek Reichssicherhauptamt (G\u0142\u00f3wny Urz\u0105d Bezpiecze\u0144stwa Rzeszy) oraz Reischsministerium f\u00fcr Bewaffnung (Ministerstwo Uzbrojenia) sugeruj\u0105 mu delikatnie (w jedynym w swoim rodzaju, niepowtarzalnym stylu&#8230;), by si\u0119 odczepi\u0142.<br \/>\nAle wi\u0119cej o szczeg\u00f3\u0142ach sprawy ani s\u0142owa; niech czytelnik Kozio\u0142ka ma te\u017c co\u015b dla siebie za swoje. \u017bal mi tylko, \u017ce nad \u015anie\u017cnymi Kot\u0142ami nie znalaz\u0142 nale\u017cytej kontynuacji, budz\u0105cy nieopisane zdumienie i \u015bmiech radosny, w\u0105tek szpiegowski dolno\u015bl\u0105skich rekonstrukcji historycznych Kozio\u0142ka \u2013 z udzia\u0142em demonicznej hrabiny Franziski von H\u00e4ften \u2013 polskiego sk\u0105din\u0105d pochodzenia i szpieguj\u0105cej na rzecz II Oddzia\u0142u polskiego Sztabu Generalnego. To by\u0142 epizod naprawd\u0119 zabawny (poprzez sw\u0105 \u015bmierteln\u0105 powag\u0119&#8230;), niezamierzenie (a mo\u017ce zamierzenie?) parodiuj\u0105cy wyczyny rotmistrza Sosnowskiego czy Krystyny Skarbek&#8230;<br \/>\nNieodmiennie natomiast sympati\u0119 budzi pasja Kozio\u0142ka do w\u0119dr\u00f3wek krajoznawczych \u2013 a osobliwie do ich aspektu kulinarnego. Autor (niezgorszy zapewne ob\u017cartuch; mo\u017ce sam ma k\u0142opoty z nadwag\u0105 i diet\u0105?) z podziwu godn\u0105 dociekliwo\u015bci\u0105, wr\u0119cz mi\u0142o\u015bci\u0105, rekonstruuje jad\u0142ospisy dolno\u015bl\u0105skiej gastronomii, bada receptury, odtwarza smaki potraw i napitk\u00f3w (osobliwie piw lokalnych!) &#8211; wr\u0119cz zjada (z czyteln\u0105 afirmacj\u0105) zach\u0142annie to, co sam opisuje. Opis po\u017cerania kopytek z sosem \u015bliwkowym nie ma sobie r\u00f3wnych w literaturze rozrywkowej&#8230;<br \/>\nNo i pi\u0119knie&#8230; Rzemios\u0142o Kozio\u0142ka i jego pasje rekonstruktorskie dor\u00f3wnuj\u0105 zasobom talentu. Czas chyba jednak spr\u00f3bowa\u0107 czego\u015b innego, na innej \u0142\u0105czce&#8230; Co ju\u017c zreszt\u0105 niegdy\u015b Kozio\u0142ek z powodzeniem czyni\u0142. Po przerwie i odbudowie umiej\u0119tno\u015bci w innych obszarach literatury rozrywkowej b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 Kozio\u0142ek wr\u00f3ci\u0107 do swych ulubionych rekonstrukcji. P\u0142odozmian zawsze dobrze robi glebie i samemu rolnikowi&#8230;<br \/>\nNa koniec uwaga historyczno-polityczna&#8230; Krzysztof Kozio\u0142ek pieczo\u0142owicie identyfikuje ulice w Schreiberhau-Szklarskiej Por\u0119bie; niemieckim nazwom w odno\u015bnikach przypisuje wsp\u00f3\u0142czesne polskie \u2013 tak by mo\u017cna by\u0142o w razie potrzeby uda\u0107 si\u0119 tropami Kriminalassistenta Antona Habichta, co latem, w pi\u0119knych okoliczno\u015bciach miejscowej przyrody, mo\u017ce by\u0107 spacerkiem i odpr\u0119\u017caj\u0105cym, i zarazem pouczaj\u0105cym&#8230; Ale co\u015b w tym budzi niepok\u00f3j&#8230; Oto w u\u017cyciu pojawiaj\u0105 si\u0119 ulice Jedno\u015bci Narodowej (str. 192) i Mariana Buczka (str. 319). Zw\u0142aszcza ta ostatnia nazwa wywo\u0142uje pewien dysonans poznawczy. Albo Kozio\u0142ek mia\u0142 w archiwum nieaktualny spis nazw ulic Szklarskiej Por\u0119by, albo \u2013 istotnie nie zdekomunizowano tam, czego trzeba&#8230; Gdyby to drugie, mo\u017ce warto rzuci\u0107 wszystko i wyjecha\u0107 do Szklarskiej?<br \/>\nPrzypomnia\u0142a mi si\u0119 w tym momencie stara radziecka anegdotka z lat siedemdziesi\u0105tych ubieg\u0142ego stulecia, jak to Borys Niko\u0142ajewicz Mas\u0142ow &#8211; starszy wyk\u0142adowca fakultetu filozofii marksistowskiej na moskiewskim Uniwersytecie \u0141omonosowa \u2013 przyj\u0105\u0142 na rozmow\u0119 kwalifikacyjn\u0105 przed seminarium niejak\u0105 Warwar\u0119 Trofimown\u0105 Pieriewa\u0142ow\u0105, ho\u017c\u0105 dziewoj\u0119 o pierwszorz\u0119dnych walorach cielesnych, niebieskook\u0105, z kos\u0105 blond w\u0142os\u00f3w si\u0119gaj\u0105cych sporo poni\u017cej wybitnie ukszta\u0142towanego, mo\u017ce troszk\u0119 ponadnormatywnego ty\u0142eczka w opi\u0119tej \u201ekomsomolskiej\u201d sp\u00f3dnicy. Odrzuciwszy wszelakie pokusy, zada\u0142 jej standardowe pytanie o kwietniowe tezy Lenina z 1917 roku, czyli elementarz wiedzy z \u201eKr\u00f3tkiego kursu historii WKP(b)\u201d. I&#8230; zobaczy\u0142, jak oczy kursantki powi\u0119kszaj\u0105 si\u0119 do rozmiaru spodk\u00f3w: &#8211; Kto to Lenin? &#8211; Nie wiecie? &#8211; Nie&#8230; &#8211; A wy sk\u0105d jeste\u015bcie, Warwaro Trofimowna? &#8211; Z Ni\u017cniewartowska&#8230; Borys Niko\u0142ajewicz Mas\u0142ow odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do okna, spojrza\u0142 t\u0119sknie na Worobiowe Wzg\u00f3rza i siarczy\u015bcie&#8230; westchn\u0105\u0142: &#8211; Ech, mo\u017ce by tak przenie\u015b\u0107 si\u0119 do Ni\u017cniewartowska?<br \/>\n<strong>Tomasz Sas<\/strong><br \/>\n<strong>(18 03 2019)<\/strong><\/p>\n<hr \/>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Krzysztof Kozio\u0142ek Nad \u015anie\u017cnymi Kot\u0142ami Wydawnictwo Akurat (Muza SA), Warszawa 2019 Rekomendacja: 2\/7 Ocena ok\u0142adki: 3\/5 Coraz wi\u0119cej ofiar Liczyrzepy&#8230; Najnowsz\u0105 produkcj\u0119 Krzysztofa Kozio\u0142ka niezwykle trudno sklasyfikowa\u0107 w spos\u00f3b powszechnie stosowany w badaniach literatury. Formalnie bowiem to tak zwany krymina\u0142 retro, czyli wiod\u0105cy kryminaln\u0105 intryg\u0119 w starych dekoracjach, realiach z minionych epok. Zabieg modny, cz\u0119sto stosowany, maj\u0105cy dowie\u015b\u0107 r\u0119kodzielniczego, rekonstruktorskiego mistrzostwa autora. No, niech tam&#8230; Ale g\u0119stwina didaskali\u00f3w i technologia ich opisu pozwala te\u017c r\u00f3wnolegle potraktowa\u0107 \u201eNad \u015anie\u017cnymi Kot\u0142ami\u201d jak&#8230; przewodnik turystyczny, nieco chaotyczny i powierzchowny, wydawany masowo przez Riesengebirgsverein. Ale \u2013 po przet\u0142umaczeniu i przepisaniu danych z mapy na polski \u2013 mo\u017ce to by\u0107 publikacja sponsorowana przez PTT-K, a w ka\u017cdym razie kawa\u0142 komercyjnego zabiegu reklamowego \u2013 tzw. product placement (mo\u017ce z udzia\u0142em miasta Szklarska Por\u0119ba?). Nie, nie \u2013 nie podejrzewamy Kozio\u0142ka o jakie\u015b w\u0105tpliwe geszefty promocyjne. Ale gdyby nawet \u2013 to co? Liczy si\u0119 tylko to, czy produkt zosta\u0142 porz\u0105dnie zrobiony. A dot\u0105d w przypadku rekonstrukcyjnych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 Kozio\u0142ka na przyzwoit\u0105 jako\u015b\u0107 samej zagadki i towarzysz\u0105cej jej narracji mo\u017cna by\u0142o liczy\u0107&#8230; Tym razem nie jest inaczej, ale do po\u0142owy&#8230; Intryg\u0119 bowiem wymy\u015bli\u0142 Kozio\u0142ek niebanaln\u0105. Oto znany nam m\u0142ody Kriminalassistent Anton Habicht zosta\u0142 przeniesiony z Glogau (G\u0142ogowa) do Hirschbergu (Jeleniej&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1428,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"book_review_cover_url":"","book_review_title":"","book_review_series":"","book_review_author":"","book_review_genre":"","book_review_isbn":"","book_review_publisher":"","book_review_release_date":"","book_review_format":"","book_review_pages":"","book_review_source":"","book_review_rating":"","book_review_summary":""},"categories":[10],"tags":[106],"wppr_data":{"cwp_meta_box_check":"No"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1426"}],"collection":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1426"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1426\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2152,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1426\/revisions\/2152"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1428"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1426"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1426"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1426"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}