{"id":1015,"date":"2018-04-22T19:29:22","date_gmt":"2018-04-22T17:29:22","guid":{"rendered":"http:\/\/100zastu.pl\/?p=1015"},"modified":"2018-05-22T01:09:31","modified_gmt":"2018-05-21T23:09:31","slug":"ziemia-przekleta","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/2018\/04\/22\/ziemia-przekleta\/","title":{"rendered":"Ziemia przekl\u0119ta"},"content":{"rendered":"<h4>Phillip Lewis <img loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-1017 alignright\" src=\"http:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/04\/lewis-ziemia-20180114-poziom-e1524418098496-300x169.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"169\" srcset=\"https:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/04\/lewis-ziemia-20180114-poziom-e1524418098496-300x169.jpg 300w, https:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/04\/lewis-ziemia-20180114-poziom-e1524418098496-768x433.jpg 768w, https:\/\/100zastu.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/04\/lewis-ziemia-20180114-poziom-e1524418098496-1024x577.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><br \/>\nZiemia przekl\u0119ta<br \/>\nPrze\u0142o\u017cy\u0142a Ewa Kleszcz<br \/>\nWydawnictwo Pr\u00f3szy\u0144ski i S-ka, Warszawa 2018<\/h4>\n<p><span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Rekomendacja: 4\/7<\/strong><\/span><br \/>\n<span style=\"color: #ff0000;\"><strong>Ocena ok\u0142adki: 4\/5<\/strong><\/span><\/p>\n<h3><span style=\"color: #3366ff;\">Rodzina nie cieszy, nie cieszy, gdy jest&#8230;<\/span><\/h3>\n<p>Ameryka\u0144ska literatura \u017cywi si\u0119 \u2013 albo zgo\u0142a reanimuje z pokolenia na pokolenie \u2013 pragnieniem sagi. Przy czym monumentalizm formy niekoniecznie musi odpowiada\u0107 r\u00f3wnie masywnej tre\u015bci. To mo\u017ce by\u0107 saga przez ma\u0142e es, malutkie a i mikroskopijne gie&#8230; Niewa\u017cne. Chodzi przecie\u017c tylko o te tytu\u0142y w kulturalnych magazynach, zachwyty w recenzjach i zgrabne metafory w opiniach luminarzy literatury i krytyki. \u201eTak dobra powie\u015b\u0107 to rzadko\u015b\u0107. Elegijna i ponadczasowa \u201eZiemia przekl\u0119ta\u201d to niezapomniana ewokacja mrocznej ameryka\u0144skiej sagi\u201d&#8230; Albo tak: \u201e&#8230;to jedno z najwspanialszych odkry\u0107 tego roku. Ten kunsztownie osadzony w miejscu i czasie debiut zadziwi was&#8230;\u201d I tak dalej. Pragnienie sagi przy\u0107miewa nawet zdrowy rozsadek i potrzeb\u0119 posi\u0142kowania si\u0119 tradycyjn\u0105 ostro\u017cno\u015bci\u0105 w szafowaniu komplementami.<br \/>\nTymczasem lektura \u201eZiemi przekl\u0119tej\u201djest jedn\u0105 g\u0142o\u015bn\u0105 pro\u015bb\u0105 o pow\u015bci\u0105gliwo\u015b\u0107&#8230; Ani to bowiem wyt\u0119skniona saga, ani literackie wydarzenie roku. Ot, po prostu dobrze napisana powie\u015b\u0107 (cho\u0107 mo\u017ce nieco konwencjonalna i zachowawcza&#8230;) m\u0142odego debiutanta, kt\u00f3ry w ni\u0105 w\u0142o\u017cy\u0142 wszystko, czego dotychczas dowiedzia\u0142 si\u0119 o \u015bwiecie (plus to, czego nie wiedzia\u0142, ale przeczuwa\u0142&#8230;). Przeto na marginesie dobra rada dla tzw. recenzent\u00f3w: zanim zaczniecie szafowa\u0107 komplementami, na spokojnie przeczytajcie ksi\u0105\u017ck\u0119, a nie tylko materia\u0142y promocyjne wydawcy. Czytajcie z zastosowaniem ca\u0142ego dost\u0119pnego wam aparatu krytycznego, sine ira et studio, nie przejmuj\u0105c si\u0119 , \u017ce wydawca mo\u017ce si\u0119 skrzywi\u0107 i okaza\u0107 niezadowolenie. Blurby reklamowe wprawdzie b\u0119d\u0105 wygl\u0105da\u0142y gorzej, za to wasz wizerunek w lustrze o poranku \u2013 lepiej. Znacznie&#8230;<br \/>\nAle mniejsza z tym. Wr\u00f3\u0107my do Philipa Lewisa. Je\u015bli w \u201eZiemi przekl\u0119tej\u201d s\u0105 elementy autobiograficzne (a zapewne s\u0105&#8230;), to jego los jest nies\u0142ychanie podobny do \u017cycia innego ubieg\u0142orocznego beniaminka ameryka\u0144skiej literatury \u2013 J.D. Vance&#8217;a (o kt\u00f3rego \u201eElegii dla bidok\u00f3w\u201d pisa\u0142em w blogu 28 lutego&#8230;). Obaj m\u0142odzi debiutanci, obaj prawnicy z wykszta\u0142cenia i zawodu, obaj praktykuj\u0105cy na swych rodzinnych terytoriach \u2013 w Appalachach (Lewis w Karolinie P\u00f3\u0142nocnej, Vance w Ohio). Appalachijscy g\u00f3rale&#8230; Z tym \u017ce Vance jest publicyst\u0105, biznesmenem, zamierzaj\u0105cym zrobi\u0107 karier\u0119 w Kongresie USA. Lewis za\u015b to prozaik raczej \u201eliryczny\u201d, bez ambicji zmieniania \u015bwiata. No i Vance wydosta\u0142 si\u0119 z do\u0142\u00f3w spo\u0142ecznych, a Lewis pochodzi raczej z klasy \u015bredniej Ich wyniesione z domu baga\u017ce intelektualne by\u0142y niepor\u00f3wnywalne \u2013 z tego punktu widzenia Lewis mia\u0142 \u0142atwiej&#8230; Jego bohater czerpie z dziedzictwa pe\u0142nymi gar\u015bciami&#8230;Tata adwokat, aspiruj\u0105cy pisarz, kolekcjoner ksi\u0105\u017cek i zawzi\u0119ty ich czytelnik, subtelny znawca poezji anglosaskiej tudzie\u017c&#8230; umiarkowany alkoholik. I nieujawniony do ko\u0144ca materia\u0142 na psychoterroryst\u0119 i psychosadyst\u0119&#8230; Je\u015bli Lewis naprawd\u0119 mia\u0142 to w domu (plus lekcje fortepianu na poziomie Chopina, Liszta, Mozarta&#8230;), to \u2013 niezale\u017cnie od traumatycznych do\u015bwiadcze\u0144 w relacjach rodzinnych \u2013 musia\u0142 zacz\u0105\u0107 pisa\u0107; cho\u0107by w celach terapeutycznych, by wyrzuci\u0107 z siebie psychiczne rzygowiny patologicznego dzieci\u0144stwa i czasu dojrzewania&#8230;<br \/>\nJu\u017c sam opis domu, w jakim rodzina Aster\u00f3w (tak si\u0119 nazywaj\u0105 bohaterowie \u201eZiemi przekl\u0119tej\u201d&#8230;) zamieszka\u0142a w g\u00f3rskim miasteczku Old Buckram, zwiastuje ma\u0142\u0105, dobrze zakamuflowan\u0105 \u2013 ale jednak makabr\u0119. Czarny, stalowy, gotycki w formie szkielet z wielkimi przeszklonymi \u015bcianami, pe\u0142en niefunkcjonalnych zakamark\u00f3w, schod\u00f3w, nieustawnych amfilad, a gigantyczn\u0105 bibliotek\u0105 w kszta\u0142cie torusa obiegaj\u0105cego pi\u0119tro, wype\u0142nion\u0105 wielotysi\u0119czn\u0105 kolekcj\u0105 literatury ameryka\u0144skiej \u2013 dom zaprojektowany przez wyznawc\u0119 okultyzmu i pe\u0142en aluzji do \u015bwiata iluzji. No i ta aura potwornej, nieodgadnionej zbrodni sprzed lat (pi\u0119\u0107 trup\u00f3w \u2013 rodzice z trojgiem dzieci&#8230;). To musia\u0142o mie\u0107 wp\u0142yw na losy rodziny Aster\u00f3w&#8230; Pater familias, adwokat i radca prawny lokalnego banku, ca\u0142e \u017cycie pisa\u0142 opus magnum \u2013 wielk\u0105 erudycyjn\u0105 powie\u015b\u0107 \u201eSpalenie Serveta\u201d, kt\u00f3rej jako\u015b nie potrafi\u0142 doprowadzi\u0107 do ko\u0144ca. Ju\u017c sam wyb\u00f3r bohatera wielce by\u0142 osobliwy: Miguel Servet, XVI-wieczny teolog, my\u015bliciel, lekarz i astronom hiszpa\u0144ski, ideolog antytrynitaryzmu, odrzucony i pot\u0119piony z r\u00f3wn\u0105 moc\u0105 przez katolik\u00f3w i kalwinist\u00f3w; ci drudzy dorwali go pierwsi i fizycznie spalili na stosie, przeto katolickim inkwizytorom pozosta\u0142a tylko symboliczna ceremonia auto da f\u00e9, co skwapliwie zaaran\u017cowali&#8230; Henry Aster ojciec m\u00f3g\u0142 w losie Serveta zobaczy\u0107 siebie \u2013 niedocenionego, niezrozumianego, lekcewa\u017conego, bole\u015bnie samotnego outsidera. Jak si\u0119 wydaje, bardziej go ekscytowa\u0142 sam proces pisania i status pisarza, ni\u017c rezultat. Gdy wyda\u0142o mu si\u0119, \u017ce dobrn\u0105\u0142 do ko\u0144ca i nic ju\u017c nie pozosta\u0142o do powiedzenia \u2013 odszed\u0142. Na sw\u00f3j spos\u00f3b. Po pogrzebie najm\u0142odszej c\u00f3reczki&#8230; W depresji i w towarzystwie stada kruk\u00f3w \u2013 jakby wyj\u0119tych z lektury jego ukochanego Poego.<br \/>\nW tej sytuacji m\u0142ody Aster, sk\u0105din\u0105d szczery i skrupulatny narrator familijnej opowie\u015bci, nie mia\u0142 innego wyj\u015bcia, jak skorzysta\u0107 z podszept\u00f3w egzystencjalnego imperatywu kategorycznego i zwia\u0107 z psychodelicznego domostwa na wzg\u00f3rzu Ben Hennom w Old Buckram, cho\u0107 do reszty pozosta\u0142ej rodziny przywi\u0105zany by\u0142 mocno&#8230; Osobliwie do m\u0142odszej siostry Threnody \u2013 znerwicowanej, sp\u0142oszonej, sk\u0142adaj\u0105cej si\u0119 z samej empatii dziewczynki o niespo\u017cytej fantazji. Rozterki narratora w zasi\u0119gu stosunk\u00f3w familijnych (a osobliwie przemo\u017cna wola ucieczki i trwa\u0142ej separacji&#8230;) tudzie\u017c m\u0119ki \u201eduszne\u201d w obliczu parali\u017cuj\u0105cego rozum uczucia do niejakiej Story, kole\u017canki ze studi\u00f3w prawniczych, to najmocniejsze akcenty \u201eZiemi przekl\u0119tej\u201d &#8211; ale i tak za s\u0142abe, by zniewoli\u0107 czytelnika. Ot, emocjonalnie opowiedziana historia bohatera, kt\u00f3ry ucieka i wpada w pustk\u0119 niepoj\u0119tej egzystencji \u2013 zanim zrozumie, \u017ce bez powrotu do korzeni nie ma szcz\u0119\u015bcia, harmonii i spokoju. Ot, kolejna, tym razem sprawnie spisana wersja przypowie\u015bci o synu marnotrawnym&#8230;<br \/>\nNiejako mimochodem i zapewne wbrew intencjom Lewisa z jego powie\u015bci wy\u0142ania si\u0119 ciekawy portret prowincjonalnej Ameryki z lat 70. i 80. , mo\u017ce te\u017c 90. &#8211; rozmytej, niezdefiniowanej, czekaj\u0105cej na prze\u0142om, odnow\u0119 i dobr\u0105 zmian\u0119. Studenckie kampusy prowincjonalnych \u201euczelni\u201d, miasteczka w g\u0142uszy, pozbawione jakichkolwiek perspektyw, ju\u017c w\u0142a\u015bciwie poza kraw\u0119dzi\u0105 wegetacji, lokalne spo\u0142eczno\u015bci, spojone tylko si\u0142\u0105, rutyn\u0105 kilkupokoleniowego przyzwyczajenia&#8230; Nie wiem, czy Lewis chcia\u0142 tak je odmalowa\u0107. Ale mu wysz\u0142o \u2013 nadspodziewanie interesuj\u0105co i szczerze&#8230;<br \/>\nNatomiast z oczekiwan\u0105 sag\u0105 ju\u017c si\u0119 tak dobrze nie uda\u0142o&#8230; Saga ma wymagania. Wielow\u0105tkowa musi by\u0107, wielopokoleniowa i uniwersalna. \u201eZiemia przekl\u0119ta\u201d tych warunk\u00f3w nie spe\u0142nia: w\u0105tk\u00f3w tyle, co kot nap\u0142aka\u0142, pokolenia raptem dwa, a o uniwersalno\u015bci nawet m\u00f3wi\u0107 nie wypada. Rozmachu nie ma za grosz. Saga ascetyczna, hermetyczna i oszcz\u0119dna \u2013 to nie to&#8230; C\u00f3\u017c wi\u0119c pozostaje? Dobrze napisana powie\u015b\u0107 psychologiczna z gatunku familijnego, z elementami degrengolady i dekompozycji. Jak na debiutanta \u2013 ca\u0142kiem dobrze \u2013 ba, znakomicie! Ale bez d\u0119cia w tr\u0105by triumfalne&#8230; Z autorami pokroju Lewisa jest tak, jak z jednorazowymi d\u0142ugopisami: albo wypisuj\u0105 si\u0119 szybko i potem tylko drapi\u0105, albo sukinsyny s\u0105 \u017cywotne nadspodziewanie&#8230; Po d\u0142u\u017cszej nawet przerwie pisz\u0105 jak gdyby nigdy nic. Mam nadziej\u0119, \u017ce zdarzy si\u0119 ta druga okoliczno\u015b\u0107. Bo polubi\u0142em proz\u0119 Lewisa \u2013 za jej konserwatywn\u0105 akuratno\u015b\u0107, za prostot\u0119 i bezpretensjonalno\u015b\u0107. W czasach, gdy pisarscy wyrobnicy prze\u015bcigaj\u0105 si\u0119 w awangardowych eksperymentach (omal nie napisa\u0142em: ekskrementach&#8230;), przyprawionych obficie metafizycznym, strukturalnym be\u0142kotem, taka pow\u015bci\u0105gliwo\u015b\u0107 i konwencjonalna uroda pisania s\u0105 jak z\u0142o\u017ce metali ziem rzadkich, aktywne do wyczerpania zapas\u00f3w. Wi\u0119c cieszmy si\u0119 Lewisem, bo nie wiadomo, na ile mu starczy&#8230;<br \/>\nTomasz Sas<br \/>\n(22 04 2018)<\/p>\n<hr \/>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Phillip Lewis Ziemia przekl\u0119ta Prze\u0142o\u017cy\u0142a Ewa Kleszcz Wydawnictwo Pr\u00f3szy\u0144ski i S-ka, Warszawa 2018 Rekomendacja: 4\/7 Ocena ok\u0142adki: 4\/5 Rodzina nie cieszy, nie cieszy, gdy jest&#8230; Ameryka\u0144ska literatura \u017cywi si\u0119 \u2013 albo zgo\u0142a reanimuje z pokolenia na pokolenie \u2013 pragnieniem sagi. Przy czym monumentalizm formy niekoniecznie musi odpowiada\u0107 r\u00f3wnie masywnej tre\u015bci. To mo\u017ce by\u0107 saga przez ma\u0142e es, malutkie a i mikroskopijne gie&#8230; Niewa\u017cne. Chodzi przecie\u017c tylko o te tytu\u0142y w kulturalnych magazynach, zachwyty w recenzjach i zgrabne metafory w opiniach luminarzy literatury i krytyki. \u201eTak dobra powie\u015b\u0107 to rzadko\u015b\u0107. Elegijna i ponadczasowa \u201eZiemia przekl\u0119ta\u201d to niezapomniana ewokacja mrocznej ameryka\u0144skiej sagi\u201d&#8230; Albo tak: \u201e&#8230;to jedno z najwspanialszych odkry\u0107 tego roku. Ten kunsztownie osadzony w miejscu i czasie debiut zadziwi was&#8230;\u201d I tak dalej. Pragnienie sagi przy\u0107miewa nawet zdrowy rozsadek i potrzeb\u0119 posi\u0142kowania si\u0119 tradycyjn\u0105 ostro\u017cno\u015bci\u0105 w szafowaniu komplementami. Tymczasem lektura \u201eZiemi przekl\u0119tej\u201djest jedn\u0105 g\u0142o\u015bn\u0105 pro\u015bb\u0105 o pow\u015bci\u0105gliwo\u015b\u0107&#8230; Ani to bowiem wyt\u0119skniona saga, ani literackie wydarzenie roku. Ot, po prostu dobrze napisana powie\u015b\u0107 (cho\u0107 mo\u017ce nieco konwencjonalna i zachowawcza&#8230;) m\u0142odego debiutanta, kt\u00f3ry w ni\u0105 w\u0142o\u017cy\u0142 wszystko, czego dotychczas dowiedzia\u0142 si\u0119 o \u015bwiecie (plus to, czego nie wiedzia\u0142, ale przeczuwa\u0142&#8230;). Przeto na marginesie dobra rada dla tzw. recenzent\u00f3w: zanim zaczniecie szafowa\u0107 komplementami, na&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1016,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"book_review_cover_url":"","book_review_title":"","book_review_series":"","book_review_author":"","book_review_genre":"","book_review_isbn":"","book_review_publisher":"","book_review_release_date":"","book_review_format":"","book_review_pages":"","book_review_source":"","book_review_rating":"","book_review_summary":""},"categories":[17],"tags":[188],"wppr_data":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1015"}],"collection":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1015"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1015\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1018,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1015\/revisions\/1018"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1016"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1015"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1015"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/100zastu.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1015"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}